{"id":1405,"date":"2026-02-22T15:19:51","date_gmt":"2026-02-22T15:19:51","guid":{"rendered":"https:\/\/seldalur.vefir.net\/kerling\/?p=1405"},"modified":"2026-02-22T15:19:53","modified_gmt":"2026-02-22T15:19:53","slug":"vidfjardarundrin","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.kerling.is\/index.php\/2026\/02\/22\/vidfjardarundrin\/","title":{"rendered":"Vi\u00f0fjar\u00f0arundrin"},"content":{"rendered":"\n<h6 class=\"wp-block-heading\">Upphaf kynna \u00de\u00f3rbergs og Skottu.<\/h6>\n\n\n\n<p><em>\u00cd eftirfarandi texta sem er form\u00e1li Vi\u00f0fjar\u00f0arundra l\u00fdsir \u00de\u00f3rbergur \u00fev\u00ed hvernig kynni hans og Huldu sem hann kallar Skottu h\u00f3fust.<\/em><\/p>\n\n\n\n<blockquote class=\"wp-block-quote is-layout-flow wp-block-quote-is-layout-flow\">\n<p>&#8220;Seint \u00ed \u00e1g\u00fastm\u00e1nu\u00f0i s\u00f3lskinssumari\u00f0 mikla \u00e1ri\u00f0 1939 f\u00f3r \u00f6\u00f0ru hverju a\u00f0 bera fyrir augu m\u00e9r \u00f3kunna stelpu \u00ed leikjum me\u00f0 kr\u00f6kkum sunnantil \u00e1 Freyjug\u00f6tu. \u00dea\u00f0 var reyndar engin n\u00fdjung a\u00f0 rekast \u00fearna \u00e1 krakka, sem ma\u00f0ur kanna\u00f0ist ekki vi\u00f0 a\u00f0 hafa s\u00e9\u00f0 \u00e1\u00f0ur. En \u00feessi n\u00fdkomna hn\u00e1ta skar sig svo augs\u00fdnilega \u00far leiksystkinum s\u00ednum, a\u00f0 h\u00fan s\u00f3pa\u00f0i flj\u00f3tlega a\u00f0 s\u00e9r athygli minni. H\u00fan var kotrosknari en \u00feau, tunguliprari og greindarlegri og virtist hafa teki\u00f0 forystu fyrir \u00feeim \u00ed \u00f6llum leikjum. \u00de\u00f3 var h\u00fan ekki bur\u00f0armeiri n\u00e9 s\u00fdndist eldri a\u00f0 \u00e1ratali. \u00dea\u00f0 var au\u00f0s\u00e9\u00f0 \u00e1 \u00f6llu fari hennar, a\u00f0 h\u00fan var ekki h\u00f6fu\u00f0sta\u00f0arbarn. En hva\u00f0an var h\u00fan komin inn\u00ed \u00feenna glaummikla krakkafans<\/p>\n\n\n\n<p>Einn bjartan s\u00f3lskinsdag \u00e1tti \u00e9g sem oftar lei\u00f0 um g\u00f6tuna heima\u00f0 h\u00fasinu, sem \u00e9g bj\u00f3 \u00ed, nr.39 vi\u00f0 Freyjug\u00f6tu. Inni \u00ed gulgr\u00e1u rykk\u00f3finu, sem \u00feyrla\u00f0ist upp undan b\u00edlaumfer\u00f0inni \u00e1 g\u00f6tunni, var galandi krakka\u00fevaga \u00ed Parad\u00edsarleik, og n\u00fdja st\u00falkan s\u00fdndist stj\u00f3rna \u00f6llum hreyfingum \u00fev\u00f6gunnar. \u00c9g smeyg\u00f0i m\u00e9r \u00feegjandi inn\u00ed hj\u00f6r\u00f0ina og tek a\u00f0 vir\u00f0a fyrir m\u00e9r \u00feessa \u00f3kunnu madd\u00f6mu. H\u00fan staldrar vi\u00f0 \u00ed leiknum og horfir upp \u00e1 mig me\u00f0 kankv\u00edsu, en \u00fe\u00f3 eins og \u00f6ldurmannlegu augnar\u00e1\u00f0i og \u00fea\u00f0 speglast einhver framandi l\u00edfsreynsla \u00ed augum hennar. Svo segir h\u00fan: \u201dErtu komin a\u00f0 leika\u201d. J\u00e1 segi \u00e9g. Hva\u00f0 heitir \u00fe\u00fa. \u201d\u00c9g heiti Hulda, svarar h\u00fan t\u00f3mlega, eins og henni \u00fe\u00e6tti ekkert vari\u00f0 \u00ed a\u00f0 heita Hulda\u201d\u201d<\/p>\n<\/blockquote>\n\n\n\n<p>\u00dea\u00f0 var Hulda Vi\u00f0fjar\u00f0arskotta sem kom \u00de\u00f3rbergi \u00ed kynni vi\u00f0 f\u00f3lki\u00f0 sitt \u00ed Vi\u00f0fir\u00f0i. Hann rita\u00f0i svo seinna eftir nokkrum \u00feeirrra margv\u00edslegar fr\u00e1sagnir sem ekki eiga \u00feekktar sk\u00fdringar. Safn \u00feeirra gaf hann \u00fat \u00e1 prenti undir nafninu Vi\u00f0fjar\u00f0arundrin.<\/p>\n\n\n\n<p><em>H\u00e9r&nbsp;\u00e1&nbsp;eftir&nbsp;fara&nbsp;\u00f6rf\u00e1&nbsp;s\u00fdnishorn&nbsp;\u00feeirra<\/em>.&nbsp;&nbsp;<\/p>\n\n\n\n<p><\/p>\n\n\n\n<h5 class=\"wp-block-heading\">Fr\u00e1sagnir Vi\u00f0fir\u00f0inga<\/h5>\n\n\n\n<p><strong>Ma\u00f0urinn me\u00f0 hundinn.<\/strong><br> Einn vormorgun 1924 e\u00f0a 1925, \u00feegar \u00d3l\u00f6f h\u00fasfreyja kom \u00e1 f\u00e6tur, s\u00e1 h\u00fan mann ganga upp\u00far l\u00e6kjarfarvegi, sem var \u00fati og uppi\u00e1 t\u00faninu. Bar hann vi\u00f0 fj\u00e1rh\u00fas, sem stendur b\u00e6jarmegin vi\u00f0 farveginn og Hlauph\u00fas heitir. \u00dea\u00f0an gekk hann \u00fat brekkurnar fyrir ofan b\u00e6inn. Fylgdi honum svartur hundur mj\u00f6g lo\u00f0inn. Heldur ma\u00f0urinn \u00e1fram \u00fata\u00f0 svok\u00f6llu\u00f0u Aurah\u00fasi, sem er ne\u00f0anundir brekkunni, \u00f6rstuttan sp\u00f6l fr\u00e1 Hlauph\u00fasinu, beygir \u00fear ni\u00f0ura\u00f0 h\u00fasinu og hverfur \u00e1samt hundinum fyrir eitt h\u00fashorni\u00f0.<\/p>\n\n\n\n<p>\u00d3l\u00f6f h\u00e9lt \u00ed svip, a\u00f0 \u00feetta v\u00e6ri Sveinn ma\u00f0ur sinn, en var \u00feess \u00f3minnug \u00fea\u00f0 augnabliki\u00f0, a\u00f0 hann var ekki kominn \u00e1 f\u00e6tur. Gekk h\u00fan svo inn, en m\u00e6tir \u00fe\u00e1 Sveini \u00ed ganginum. Rann \u00fe\u00e1 upp fyrir henni, a\u00f0 ma\u00f0urinn me\u00f0 hundinn gat ekki veri\u00f0 Sveinn. Var n\u00fa athuga\u00f0 um fer\u00f0ir \u00feessa \u00f3kunna manns. En hann s\u00e1st aldrei koma aftur fr\u00e1 fj\u00e1rh\u00fasinu.<\/p>\n\n\n\n<p><strong>Reimleikinn \u00ed fj\u00f3sinu.<\/strong><br> Eitt sinn s\u00ed\u00f0ari hluta sumars 1930 var Gu\u00f0r\u00fan Sveinsd\u00f3ttir a\u00f0 \u00fevo \u00fevott ni\u00f0ri\u00ed kjallara h\u00fassins. Dagur var li\u00f0inn a\u00f0 h\u00e1degi, og h\u00fan var langt komin me\u00f0 \u00fevottinn. En \u00fe\u00e1 dv\u00edna\u00f0i eldurinn hj\u00e1 henni \u00ed st\u00f3nni, svo a\u00f0 h\u00fan var\u00f0 a\u00f0 skreppa fram \u00ed sm\u00ed\u00f0ah\u00fas til \u00feess a\u00f0 n\u00e1 s\u00e9r \u00ed sp\u00fdtur undir pottinn. \u00dea\u00f0 var fagurt ve\u00f0ur, gla\u00f0a s\u00f3lskin og bl\u00ed\u00f0a og Gu\u00f0r\u00fan var \u00ed l\u00e9ttu skapi yfir a\u00f0 vera br\u00e1\u00f0um b\u00fain a\u00f0 \u00fevo \u00fevottinn, og br\u00e1 s\u00e9r syngjandi inn\u00ed sm\u00ed\u00f0ah\u00fasi\u00f0. \u00deegar h\u00fan kemur \u00feanga\u00f0, heyrir h\u00fan allt\u00edeinu feiknaleg \u00f3l\u00e6ti \u00ed fj\u00f3sinu, sem er hinumegin vi\u00f0 ganginn. H\u00fan hrekkur vi\u00f0, \u00fer\u00e1tt fyrir s\u00f6ngglauminn \u00ed sj\u00e1lfri s\u00e9r. Hva\u00f0 gat \u00feetta veri\u00f0. Ekki gat \u00fea\u00f0 veri\u00f0 \u00ed k\u00fanum, \u00fev\u00ed a\u00f0 \u00fe\u00e6r h\u00f6f\u00f0u veri\u00f0 reknar \u00ed haga um morguninn. \u00de\u00e1 dettur Gu\u00f0r\u00fanu \u00ed hug, a\u00f0 \u00fea\u00f0 kunni a\u00f0 vera tv\u00f6 l\u00f6mb, sem alin voru heima og hef\u00f0u komist inn \u00ed fj\u00f3si\u00f0. En \u00fe\u00e1 f\u00e6rist gauragangurinn svo \u00ed aukana, a\u00f0 \u00fea\u00f0 brestur \u00ed b\u00e1lkunum. \u00cd s\u00f6mu svipan finnst Gu\u00f0r\u00fanu eitthva\u00f0 koma yfir h\u00f6fu\u00f0 s\u00e9r, og um lei\u00f0 hellir \u00fatum hana k\u00f6ldum svita. \u00de\u00e1 gr\u00edpur hana \u00f3sj\u00e1lfr\u00e1tt d\u00e1l\u00edtil kveita. F\u00f3lk var allt \u00e1 engjum nema Gu\u00f0r\u00fan og lasin kona, sem haf\u00f0i lagt sig til hv\u00edldar \u00ed herbergi uppi\u00e1 \u00feri\u00f0ju h\u00e6\u00f0inni og fengi\u00f0 s\u00e9r mi\u00f0degisblund.<\/p>\n\n\n\n<p>Gu\u00f0r\u00fan sn\u00fdr n\u00fa \u00fat\u00far sm\u00ed\u00f0ah\u00fasinu og gengur aftur\u00e1bak upp stigann til konunnar og bi\u00f0ur hana a\u00f0 koma me\u00f0 s\u00e9r ni\u00f0ur\u00ed fj\u00f3s, \u00fev\u00ed a\u00f0 \u00fear \u00e6tli allt um koll a\u00f0 keyra. Um lei\u00f0 ver\u00f0ur Gu\u00f0r\u00fanu liti\u00f0 \u00fat um glugga og s\u00e9r heimalningana ne\u00f0st ni\u00f0r\u00e1 grund. \u00de\u00e6r fara svo b\u00e1\u00f0ar ni\u00f0ur og litast vandlega um \u00ed fj\u00f3sinu. En \u00fear var engin lifandi vera s\u00fdnileg og allt me\u00f0 kyrrum kj\u00f6rum.<\/p>\n\n\n\n<p><strong>FJ\u00e1rh\u00fashur\u00f0in.<\/strong><br> Einhvernt\u00edma \u00e1 sl\u00e6tti sumari\u00f0 1935 f\u00f3ru n\u00edu manns \u00ed \u00fatrei\u00f0art\u00far fr\u00e1 Vi\u00f0fir\u00f0i til Va\u00f0lav\u00edkur, sem skerst inn \u00ed str\u00f6ndina milli Gerpis og Rey\u00f0arfjar\u00f0ar. \u00deau sem \u00fe\u00e1tt t\u00f3ku \u00ed f\u00f6rinni, voru Fr\u00edmann, S\u00f3fus, Anna, \u00d3l\u00f6f, Sigr\u00ed\u00f0ur og fj\u00f3rir \u00f3nafngreindir. Ve\u00f0ur var allan daginn bjart og bl\u00edtt.<\/p>\n\n\n\n<p>F\u00f3lki\u00f0 kom heim \u00far \u00fatrei\u00f0art\u00farnum n\u00e1l\u00e6gt klukkan eitt um n\u00f3ttina. Rei\u00f0 \u00fea\u00f0 ekki heima\u00f0 b\u00e6num, heldur a\u00f0 fj\u00e1rh\u00fasi, sem h\u00fdsa \u00e1tti \u00ed hestana til n\u00e6sta morguns. \u00deau Anna og Fr\u00edmann ri\u00f0u \u00e1 undan, en hitt f\u00f3lki\u00f0 var nokkurn sp\u00f6l \u00e1 eftir \u00feeim. Anna var\u00f0 fyrri a\u00f0 fj\u00e1rh\u00fasinu. \u00deegar h\u00fan kemur \u00ed n\u00e1munda vi\u00f0 fj\u00e1rh\u00fasdyrnar, kippist hesturinn vi\u00f0 og hrekkur aftur\u00e1bak. \u00de\u00e1 fer Anna af baki, tekur rei\u00f0tygin af hestinum og \u00e6tlar a\u00f0 teyma hann inn, en hann kippir taumnum hva\u00f0 eftir anna\u00f0 \u00far h\u00f6ndum hennar, svo a\u00f0 h\u00fan f\u00e6r me\u00f0 engu m\u00f3ti komi\u00f0 honum a\u00f0 dyrunum, hva\u00f0 \u00fe\u00e1 heldur inn\u00ed h\u00fasi\u00f0. \u00cd \u00fev\u00ed kemur Fr\u00edmann \u00fear a\u00f0 og spyr, hvort h\u00fan komi ekki hestinum inn. H\u00fan kva\u00f0 \u00fea\u00f0 ekki vera og bi\u00f0ur Fr\u00edmann a\u00f0 standa utanvi\u00f0 dyrnar, me\u00f0an h\u00fan skreppi inn og athugi, hvort nokku\u00f0 s\u00e9 til fyrirst\u00f6\u00f0u inni\u00ed h\u00fasinu. H\u00fan gengur svo inn. En \u00feegar h\u00fan er komin r\u00e9tt innfyrir dyrnar, veit h\u00fan ekki fyrr til en fj\u00e1rh\u00fashur\u00f0in kemur \u00fej\u00f3tandi \u00e1 r\u00f6nd framhj\u00e1 henni og sendist \u00fat\u00far h\u00fasinu og framhj\u00e1 Fr\u00edmanni og endasendist ni\u00f0ur h\u00f3l fyrir framan dyrnar og nemur \u00fear sta\u00f0ar. \u00c1 me\u00f0an \u00feetta undur ger\u00f0ist, dr\u00f3 allan m\u00e1tt \u00far \u00d6nnu, svo a\u00f0 h\u00fan m\u00e1tti hvorki hr\u00e6ra legg n\u00e9 li\u00f0, en \u00ed loftinu fyrir framan sig s\u00e9r h\u00fan allt sindra \u00ed eldgl\u00e6ringum. Fr\u00edmann var\u00f0 einnig l\u00e9magna, me\u00f0an \u00feessu f\u00f3r fram, en hestarnir h\u00f6f\u00f0u hlaupi\u00f0 nokkurn kipp fr\u00e1 dyrunum, \u00e1\u00f0ur en hur\u00f0in f\u00f3r af sta\u00f0, undir eins og \u00feau slepptu taumunum. Hur\u00f0in haf\u00f0i sta\u00f0i\u00f0 uppivi\u00f0 fj\u00e1rh\u00fasgar\u00f0ann og var ekkert barname\u00f0f\u00e6ri, \u00fev\u00ed a\u00f0 h\u00fan var t\u00e6pa mannh\u00e6\u00f0 \u00e1 lengd, mj\u00f6g brei\u00f0 og a\u00f0 minnsta kosti r\u00f6skan \u00feumlung a\u00f0 \u00feykkt og me\u00f0 tveimur gildum okum.<\/p>\n\n\n\n<p>\u00deegar hur\u00f0in hefur numi\u00f0 sta\u00f0ar, losnar Anna \u00far \u00feessum l\u00e6\u00f0ingi og tekur til f\u00f3tanna \u00fat\u00far h\u00fasinu, \u00e6pandi af \u00f3tta og \u00ed s\u00f6mu svipan rennur allt \u00f3megin af Fr\u00edmanni, en hann m\u00e6lti ekki or\u00f0 af v\u00f6rum.<\/p>\n\n\n\n<p>R\u00e9tt \u00ed \u00feessu r\u00ed\u00f0ur hitt \u00fatrei\u00f0arf\u00f3lki\u00f0 a\u00f0 dyrunum og fer a\u00f0 finna a\u00f0 \u00fev\u00ed vi\u00f0 \u00d6nnu, a\u00f0 h\u00fan skyldi hafa veri\u00f0 a\u00f0 henda fj\u00e1rh\u00fashur\u00f0inni. En h\u00fan veit ekki, hva\u00f0an ve\u00f0ri\u00f0 \u00e1 sig stendur og segir sem satt var, a\u00f0 h\u00fan hef\u00f0i ekki snert s\u00ednum minnsta fingri vi\u00f0 henni, enda var \u00fea\u00f0 fimmt\u00e1n \u00e1ra gamalli stelpu fullkomi\u00f0 ofurefli a\u00f0 handleika \u00fev\u00edl\u00edkt hur\u00f0arb\u00e1kn me\u00f0 sl\u00edkum yfirbur\u00f0um. S\u00ed\u00f0an t\u00f3kst vi\u00f0 illan leik a\u00f0 koma hestunum inn\u00ed h\u00fasi\u00f0.<\/p>\n\n\n\n<p>\u00deegar heim kemur, hefur Anna or\u00f0 \u00e1 \u00feessu vi\u00f0 m\u00f3\u00f0ur s\u00edna. \u00de\u00e1 hefur h\u00fan \u00fe\u00e1 s\u00f6gu a\u00f0 segja, a\u00f0 h\u00fan hafi gengi\u00f0 uppa\u00f0 fj\u00e1rh\u00fasinu um daginn til \u00feess a\u00f0 leita a\u00f0 eggjum, \u00fev\u00ed a\u00f0 h\u00e6nsni verptu \u00ed \u00feessu h\u00fasi og \u00f6\u00f0ru, sem var \u00fear skammt \u00ed burtu. \u00deegar h\u00fan kemur \u00ed fj\u00e1rh\u00fasdyrnar, heyrir h\u00fan annarlegan \u00feyt inni\u00ed h\u00fasinu, og samstundis dregur \u00far henni m\u00e1tt og undarleg \u00f3not hr\u00edslast um hana alla. \u00deessu fylgdi svo mikill geigur, a\u00f0 h\u00fan sneri vi\u00f0 \u00fat \u00far h\u00fasinu, \u00e1n \u00feess a\u00f0 lj\u00faka erindi s\u00ednu, \u00fe\u00f3 a\u00f0 um gl\u00f3bjartan daginn v\u00e6ri.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Upphaf kynna \u00de\u00f3rbergs og Skottu. \u00cd eftirfarandi texta sem er form\u00e1li Vi\u00f0fjar\u00f0arundra l\u00fdsir \u00de\u00f3rbergur \u00fev\u00ed hvernig kynni hans og Huldu sem hann kallar Skottu h\u00f3fust. &#8220;Seint \u00ed \u00e1g\u00fastm\u00e1nu\u00f0i s\u00f3lskinssumari\u00f0 mikla \u00e1ri\u00f0 1939 f\u00f3r \u00f6\u00f0ru hverju a\u00f0 bera fyrir augu m\u00e9r \u00f3kunna stelpu \u00ed leikjum me\u00f0 kr\u00f6kkum sunnantil \u00e1 Freyjug\u00f6tu. \u00dea\u00f0 var reyndar engin n\u00fdjung a\u00f0 [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":773,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[99,104,96],"tags":[],"class_list":["post-1405","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-sogur_ur_vidfirdi","category-vidfjordur","category-thjodsogur"],"jetpack_featured_media_url":"https:\/\/www.kerling.is\/wp-content\/uploads\/2025\/11\/02-Fusi-og-Hermann-i-Vidfirdi-1966.jpg","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.kerling.is\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1405","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.kerling.is\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.kerling.is\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.kerling.is\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.kerling.is\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1405"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/www.kerling.is\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1405\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1406,"href":"https:\/\/www.kerling.is\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1405\/revisions\/1406"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.kerling.is\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media\/773"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.kerling.is\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1405"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.kerling.is\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1405"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.kerling.is\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1405"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}