{"id":751,"date":"2025-11-18T21:17:07","date_gmt":"2025-11-18T21:17:07","guid":{"rendered":"https:\/\/seldalur.vefir.net\/kerling\/?p=751"},"modified":"2026-02-22T13:19:37","modified_gmt":"2026-02-22T13:19:37","slug":"fra-aeskuslodum","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.kerling.is\/index.php\/2025\/11\/18\/fra-aeskuslodum\/","title":{"rendered":"Fr\u00e1 \u00e6skusl\u00f3\u00f0um"},"content":{"rendered":"\n<h4 class=\"wp-block-heading\">Fr\u00e1 \u00e6skusl\u00f3\u00f0um, h\u00f6fundur: Marteinn Magn\u00fasson<\/h4>\n\n\n\n<p>Gefi\u00f0 \u00fat til \u00e1g\u00f3\u00f0a fyrir kirkjubyggingu \u00e1 Skorrasta\u00f0, Neskaupsta\u00f0 1962<\/p>\n\n\n\n<p>Gj\u00f6f fr\u00e1 Boggu \u00e1 Sj\u00f3narh\u00f3l, d\u00f3ttur hans.<\/p>\n\n\n\n<h2 class=\"wp-block-heading\">I<\/h2>\n\n\n\n<p>\u00c1 \u00e1runum 1880 &#8211; 1890 flutti margt f\u00f3lk \u00far Vestur-Skaftafellss\u00fdslu til Austfjar\u00f0a og dreif\u00f0ist v\u00ed\u00f0a um bygg\u00f0ir. \u00c1st\u00e6\u00f0an fyrir \u00feessum miklu flutningum mun fyrst og fremst hafa veri\u00f0 s\u00fa, a\u00f0 \u00ed Vestur-Skaftafellss\u00fdslu hafi hagur manna veri\u00f0 mj\u00f6g erfi\u00f0ur og f\u00f3lk jafnvel lifa\u00f0 vi\u00f0 sult og seyru, en \u00e1 Austfj\u00f6r\u00f0um voru \u00fe\u00e1 uppgangst\u00edmar miklir, fiskvei\u00f0i g\u00f3\u00f0 og mj\u00f6g mikil s\u00edldvei\u00f0i.<\/p>\n\n\n\n<p>&nbsp;&nbsp; Vori\u00f0 1884 fluttu m\u00f3\u00f0urforeldrar m\u00ednir, Halld\u00f3ra Sveinsd\u00f3ttir og Stef\u00e1n Stef\u00e1nsson, fr\u00e1 Efri Ey \u00ed Me\u00f0allandi til Sandv\u00edkur \u00ed Nor\u00f0fjar\u00f0arhreppi og bjuggu \u00ed Mi\u00f0-Sandv\u00edk.<\/p>\n\n\n\n<p>&nbsp;&nbsp; Tildr\u00f6g \u00feess, a\u00f0 \u00feau t\u00f3ku \u00feessa mikilv\u00e6gu \u00e1kv\u00f6r\u00f0un, voru sem h\u00e9r segir:<\/p>\n\n\n\n<p>&nbsp;&nbsp; Elstur hinna m\u00f6rgu barna Halld\u00f3ru og Stef\u00e1ns var J\u00f3n, f\u00e6ddur \u00ed Efri ey 8. okt 1860. Hann r\u00e9\u00f0st ungur til sj\u00f3r\u00f3\u00f0ra, eins og t\u00edtt var um sveitapilta \u00e1 \u00feeim \u00e1rum. Hefur lei\u00f0 hans sennilega legi\u00f0 til Eyrarbakka fyrst, e\u00f0a Stokkseyrar. \u00dear komst hann \u00ed kunnugleika vi\u00f0 mann, er nefndur var Hamra-Mangi og mun hafa fengi\u00f0 kenningarnafn sitt af b\u00e6num H\u00f6mrum \u00e1 M\u00fdrum \u00ed Austur- Skaftafellss\u00fdslu, en \u00fea\u00f0an mun hann hafa veri\u00f0.<\/p>\n\n\n\n<p>&nbsp; \u00deeim J\u00f3ni og Magn\u00fasi kom saman um a\u00f0 fara til Austfjar\u00f0a \u00ed atvinnuleit. Ur\u00f0u \u00feeir \u00fer\u00edr saman, \u00fev\u00ed \u00ed f\u00f6r me\u00f0 \u00feeim sl\u00f3st fr\u00e6ndi J\u00f3ns, er Gunnar h\u00e9t J\u00f3nsson og bj\u00f3 s\u00ed\u00f0ar \u00ed Holti \u00ed Mj\u00f3afir\u00f0i. Gunnar var f\u00e6ddur og uppalinn a\u00f0 Lyngum \u00ed Me\u00f0allandi og lengi kenndur vi\u00f0 \u00feann b\u00e6. Hann var fa\u00f0ir J\u00f3hanns rafveitustj\u00f3ra h\u00e9r \u00ed b\u00e6.<\/p>\n\n\n\n<p>&nbsp; \u00dea\u00f0 ver\u00f0ur \u00far, a\u00f0 \u00feremenningarnir fara allir til Nor\u00f0fjar\u00f0ar, og r\u00e1\u00f0ast til \u00c1rmanns Hermannssonar sem bj\u00f3 \u00e1 Bar\u00f0snesi. \u00deetta var sumari\u00f0 1883. \u00deeir reru allir \u00e1 sama b\u00e1ti \u2013 mest me\u00f0 f\u00e6ri, og var Magn\u00fas forma\u00f0ur. R\u00e1\u00f0ningart\u00edmi \u00feeirra var fj\u00f3rir m\u00e1nu\u00f0ir fremur en fimm, og kaupi\u00f0 var 50 kr\u00f3nur \u00e1 m\u00e1nu\u00f0i. Minnir mig, a\u00f0 \u00feeir f\u00e1 50 &#8211; 60 skippund yfir \u00fathaldi\u00f0. \u00deegar upp var gert um hausti\u00f0 fengu \u00feeir 200 kr\u00f3nur hver \u00ed sk\u00edru gulli. \u00deetta hefur sj\u00e1lfsagt veri\u00f0 langmesta kaup sem \u00feeir f\u00e9lagar h\u00f6f\u00f0u fengi\u00f0 fyrir svo stuttan t\u00edma.<\/p>\n\n\n\n<p>&nbsp; \u00deegar J\u00f3n komst a\u00f0 raun um, hva\u00f0 h\u00e6gt v\u00e6ri a\u00f0 hafa h\u00e9r gott kaup og yfirleitt miklu l\u00edfv\u00e6nlegra h\u00e9r vi\u00f0 sj\u00f3inn en heima, \u00e1kva\u00f0 hann strax a\u00f0 reyna a\u00f0 f\u00e1 einhvers sta\u00f0ar jar\u00f0n\u00e6\u00f0i handa fj\u00f6lskyldunni h\u00e9r fyrir austan.<\/p>\n\n\n\n<p>&nbsp; Um \u00feessar mundir var Mi\u00f0-Sandv\u00edk \u00ed ey\u00f0i. Eigandi e\u00f0a umbo\u00f0sma\u00f0ur jar\u00f0arinnar h\u00e9t Gu\u00f0ni og bj\u00f3 \u00e1 Eskifir\u00f0i. J\u00f3n f\u00f3r \u00e1 fund hans og f\u00e9kk \u00e1b\u00fa\u00f0 \u00e1 j\u00f6r\u00f0inni. N\u00e6rri m\u00e1 geta hvort heimilisf\u00f3lki\u00f0 \u00ed Efri Ey hefur ekki reki\u00f0 upp st\u00f3r augu \u00feegar J\u00f3n kom heim um hausti\u00f0 me\u00f0 200 kr\u00f3nur \u00ed gulli eftir sumari\u00f0. \u00de\u00f3tti \u00feetta miki\u00f0 f\u00e9 \u00e1 \u00feeim \u00e1rum ekki s\u00edst \u00e1 heimilum f\u00e1t\u00e6klinga, \u00fear sem varla s\u00e1ust nokkru sinni peningar. Var \u00fea\u00f0 v\u00edst au\u00f0s\u00f3tt m\u00e1l vi\u00f0 fj\u00f6lskylduna a\u00f0 flytja n\u00e6sta vor austur \u00e1 land, \u00fear sem menn fengu gull fyrir a\u00f0 draga fisk \u00far sj\u00f3.<\/p>\n\n\n\n<p>&nbsp; N\u00fa er a\u00f0 segja fr\u00e1 fer\u00f0inni austur, hinni tors\u00f3ttu og erfi\u00f0u fer\u00f0 yfir ey\u00f0isanda og st\u00f3rflj\u00f3t Skaftafellss\u00fdslu, fj\u00f6ll og hei\u00f0ar.<\/p>\n\n\n\n<p>&nbsp; \u00dev\u00ed mi\u00f0ur veit \u00e9g l\u00edti\u00f0 um \u00feessa langfer\u00f0, hve langan t\u00edma h\u00fan t\u00f3k og margir fer\u00f0alangarnir voru. Filippus Filipusson, sem n\u00fa b\u00fdr h\u00e9r \u00ed b\u00e6, telur, a\u00f0 \u00ed h\u00f3pnum hafi veri\u00f0 um 30 manns, e\u00f0a a\u00f0 minnsta kosti 20 &#8211; 30 og hefur \u00fea\u00f0 eftir m\u00f3\u00f0ur sinni, Ingibj\u00f6rgu, en h\u00fan og ma\u00f0ur hennar voru \u00ed h\u00f3pnum me\u00f0 tv\u00f6 ungb\u00f6rn \u00e1 \u00f6\u00f0ru og \u00feri\u00f0ja \u00e1ri, Ingibj\u00f6rgu sem s\u00ed\u00f0ar var\u00f0 kona Magn\u00fasar \u00e1 Selhellu, og Svein. Voru b\u00f6rnin flutt \u00e1 koffortum \u00e1 sama hestinum og ri\u00f0a\u00f0 yfir me\u00f0 sn\u00e6rum.<\/p>\n\n\n\n<p>&nbsp; Fj\u00f6lskylda afa m\u00edn var 10 manns, en Maren var ekki \u00fearna me\u00f0 og \u00e9g er ekki viss um Svein, en hin b\u00f6rnin \u00f6ll voru \u00fearna me\u00f0. \u00deau voru Sigurbj\u00f6rg m\u00f3\u00f0ir min, Ald\u00eds, Krist\u00edn, J\u00f3n, Sigur\u00f0ur og Stef\u00e1n. Ekki veit \u00e9g hvort Gunnar J\u00f3nsson, \u00e1\u00f0ur nefndur var \u00ed \u00feessum h\u00f3pi, en b\u00fdst \u00fe\u00f3 frekar vi\u00f0 \u00fev\u00ed. Hafa \u00feau \u00fe\u00e1 veri\u00f0 \u00ferj\u00fa, Gunnar, kona hans og d\u00f3ttir J\u00f3n\u00edna, sem f\u00e6ddist fyrir sunnan. \u00de\u00e1 minnir mig vera \u00ed h\u00f3pnum Sigfinnur nokkur sem settist a\u00f0 \u00ed Mj\u00f3afir\u00f0i, en ekki veit \u00e9g hva\u00f0 margt fylgdi honum, gott ef hann var ekki einhleypur. Gu\u00f0mundur Sveinsson, sem lengi bj\u00f3 \u00ed Sandv\u00edk og s\u00ed\u00f0ar h\u00e9r \u00e1 Nesi, og kona hans \u00d3l\u00f6f, minnir mig a\u00f0 hafi veri\u00f0 \u00fearna me\u00f0. Hafi allt \u00fea\u00f0 f\u00f3lk sem h\u00e9r hefur veri\u00f0 tali\u00f0, veri\u00f0 me\u00f0 \u00ed fer\u00f0inni, eru \u00fea\u00f0 15 til 20 manns, en vel getur veri\u00f0, a\u00f0 eitthva\u00f0 af samfer\u00f0af\u00f3lkinu hafi teki\u00f0 s\u00e9r b\u00f3lfestu annars sta\u00f0ar h\u00e9r austanlands en \u00ed Nor\u00f0fir\u00f0i og Mj\u00f3afir\u00f0i.<\/p>\n\n\n\n<h2 class=\"wp-block-heading\">II<\/h2>\n\n\n\n<p>\u00c1ri\u00f0 1884 voru \u00feessi b\u00faendur \u00ed Sandv\u00edk: \u00c1 St\u00f3ra-Stekk, ysta b\u00e6num \u00ed v\u00edkinni, bjuggu Eir\u00edkur Filipusson og Gu\u00f0n\u00fd Halld\u00f3rsd\u00f3ttir, \u00e1 Hundru\u00f0unum, sem er n\u00e6sti b\u00e6r, bjuggu Gu\u00f0ni \u00de\u00f3rarinsson og Sigurborg Eyj\u00f3lfsd\u00f3ttir, sem s\u00ed\u00f0ar fluttust&nbsp; a\u00f0 V\u00f6\u00f0lum, \u00ed Parti \u00c1rni Au\u00f0unsson og Margr\u00e9t Eyj\u00f3lfsd\u00f3ttir, \u00ed Sandv\u00edkur Seli, sem er innsti b\u00e6rinn \u00ed V\u00edkinni bj\u00f3 Halld\u00f3ra J\u00f3nsd\u00f3ttir, ekkja Ara, afabr\u00f3\u00f0ur m\u00edns \u00ed f\u00f6\u00f0ur\u00e6tt. Fa\u00f0ir minn var fyrir b\u00fai me\u00f0 henni eftir a\u00f0 h\u00fan var\u00f0 ekkja.<\/p>\n\n\n\n<p>&nbsp; Ekki veit \u00e9g hvernig j\u00f6r\u00f0in Mi\u00f0-Sandv\u00edk hefur veri\u00f0 h\u00fasu\u00f0, \u00feegar afi minn fluttist \u00feanga\u00f0, en sennilega hafa h\u00fasin ekki veri\u00f0 tilkomumikil hafi j\u00f6r\u00f0in veri\u00f0 lengi \u00ed ey\u00f0i. Svo miki\u00f0 er v\u00edst, a\u00f0 \u00feeim \u00fe\u00f3tti \u00fer\u00f6ngt um sig \u00fearna fyrst, en \u00fea\u00f0 r\u00fdmka\u00f0ist flj\u00f3tt, \u00fev\u00ed b\u00f6rnin f\u00f3ru flj\u00f3tt a\u00f0 heiman. Krist\u00edn, sem var yngst \u00feeirra systkina, f\u00f3r a\u00f0 Skorrasta\u00f0 vinnukona til s\u00e9ra J\u00f3ns Gu\u00f0mundssonar, Sigur\u00f0ur f\u00f3r nor\u00f0ur \u00ed land a\u00f0 l\u00e6ra sk\u00f3sm\u00ed\u00f0i og voru \u00feeir saman vi\u00f0 n\u00e1m, Sigur\u00f0ur og L\u00fa\u00f0v\u00edk Sigur\u00f0sson, sem lengi var alkunnur \u00fatger\u00f0arma\u00f0ur h\u00e9r. Sveinn var eitthva\u00f0 \u00e1 Bar\u00f0snesi fyrstu \u00e1rin, en fer s\u00ed\u00f0an su\u00f0ur \u00e1 b\u00f3ginn og giftist R\u00f3samundu \u00deorleifsd\u00f3ttur \u00e1 Krossanesi vi\u00f0 Rey\u00f0arfj\u00f6r\u00f0. \u00deau byrju\u00f0u b\u00faskap e\u00f0a voru \u00ed h\u00fasmennsku hj\u00e1 J\u00f3ni \u00c1smundssyni \u00e1 Kirkjub\u00f3li og \u00e9g b\u00fdst vi\u00f0 Helga br\u00f3\u00f0ur hans, \u00fev\u00ed \u00feeir bjuggu \u00fear b\u00e1\u00f0ir. Helgi fluttist a\u00f0 Karlssk\u00e1la s\u00ed\u00f0ar, en J\u00f3n var enn \u00e1 Kirkjub\u00f3li \u00feegar foreldrar m\u00ednir fluttu \u00feanga\u00f0 1895, og f\u00f3r \u00fea\u00f0an ekki eftir \u00fea\u00f0. Hann d\u00f3 \u00fear hj\u00e1 Salger\u00f0i d\u00f3ttur sinni og manni hennar Kristj\u00e1ni.<\/p>\n\n\n\n<p>&nbsp; \u00c9g hygg, a\u00f0 Mi\u00f0-Sandv\u00edk- e\u00f0a Damms j\u00f6r\u00f0in svokalla\u00f0a \u2013 hafi veri\u00f0 landn\u00e1msj\u00f6r\u00f0in \u00ed Sandv\u00edk. M\u00e9r finnst n\u00f6fnin \u00e1 hinum b\u00fdlunum, t.d. Partur og Hundru\u00f0 sem liggja a\u00f0 \u00feessari j\u00f6r\u00f0, sty\u00f0ja \u00fe\u00e1 tilg\u00e1tu, og b\u00e6jarnafni\u00f0 Sandv\u00edkursel e\u00f0a Sel, bendir til, a\u00f0 \u00fear hafi veri\u00f0 haft \u00ed seli fr\u00e1 Mi\u00f0-Sandv\u00edk. St\u00f3ri Stekkur bygg\u00f0ist s\u00ed\u00f0ast af \u00feessum j\u00f6r\u00f0um, \u00fev\u00ed Eir\u00edkur Filipusson, sem \u00fear b\u00fdr 1884, bygg\u00f0i \u00fear fyrstur og f\u00e9kk til \u00feess leyfi eigenda e\u00f0a \u00e1b\u00faenda hinna jar\u00f0anna.<\/p>\n\n\n\n<p>&nbsp; Um \u00feessar mundir hefur l\u00edklega veri\u00f0 langflest f\u00f3lk \u00ed Seli allra Sandv\u00edkurb\u00e6ja. Ekki veit \u00e9g me\u00f0 vissu hve margt var \u00fearna \u00ed heimili. \u00c9g b\u00fdst vi\u00f0 a\u00f0 Hildibrandur og Sigr\u00ed\u00f0ur hafi veri\u00f0 \u00fear me\u00f0 flest s\u00edn b\u00f6rn, en \u00feau voru fj\u00f6gur, Bjarni, \u00c1rmann, Sveinhildur og P\u00e1l\u00edna, d\u00f3ttir hennar \u00d3l\u00f6f og Gunnlaugur ma\u00f0ur hennar.<\/p>\n\n\n\n<p>&nbsp; \u00c1 St\u00f3ra Stekk hefur l\u00edka veri\u00f0 margt f\u00f3lk, \u00fev\u00ed \u00feau Eir\u00edkur og Gu\u00f0n\u00fd eignu\u00f0ust \u00e1tta b\u00f6rn og eru \u00feau f\u00e6dd \u00e1 \u00feessum \u00e1rum.<\/p>\n\n\n\n<p>&nbsp; Svo er a\u00f0 sj\u00e1, sem h\u00f6rgull hafi veri\u00f0 \u00e1 gjafvaxta meyjum \u00fearna \u00ed V\u00edkinni, \u00fev\u00ed a\u00f0 skj\u00f3tt giftast \u00fe\u00e6r allar d\u00e6tur afa og \u00f6mmu, m\u00f3\u00f0ir m\u00edn \u00fe\u00f3 fyrst, enda elst \u00feeirra, s\u00ed\u00f0an Ald\u00eds og Maren, en Krist\u00edn s\u00ed\u00f0ast, enda lang yngst.<\/p>\n\n\n\n<h2 class=\"wp-block-heading\">III<\/h2>\n\n\n\n<p>&nbsp; Fa\u00f0ir minn var f\u00e6ddur \u00ed Parti. \u00dear bj\u00f3 fa\u00f0ir hans Marteinn Magn\u00fasson, sem \u00e6ttin er vi\u00f0 kennd.<\/p>\n\n\n\n<p>&nbsp; Eitthva\u00f0 var fa\u00f0ir minn \u00e1 Ger\u00f0i h\u00e9r \u00e1 su\u00f0urbygg\u00f0inni hj\u00e1 Vilhj\u00e1lmi b\u00f3nda J\u00f3nssyni. \u00dear var hann, \u00feegar byrja\u00f0 var a\u00f0 salta fisk til \u00fatflutnings h\u00e9r \u00e1 Austfj\u00f6r\u00f0um. \u00de\u00f3tti \u00feetta \u00ed \u00fe\u00e1 daga g\u00f3\u00f0ur b\u00fab\u00e6tir me\u00f0 \u00f6\u00f0ru innleggi, en me\u00f0fer\u00f0 aflans ekki alltaf til fyrirmyndar. \u2013 Sag\u00f0i fa\u00f0ir minn a\u00f0 fyrsta \u00e1ri\u00f0 hef\u00f0i veri\u00f0 salta\u00f0 \u00ed sk\u00edtakassa, sem Vilhj\u00e1lmur \u00e1tti. Sennilega hefur \u00fe\u00f3 mesta mykjan veri\u00f0 skafin \u00far honum \u00e1\u00f0ur en salta\u00f0 var \u00ed hann.<\/p>\n\n\n\n<p>&nbsp; Eitthva\u00f0 var fa\u00f0ir minn l\u00edka \u00e1 Brei\u00f0uv\u00edkurb\u00e6junum \u00ed Rey\u00f0arfir\u00f0i, \u00fev\u00ed hann reri me\u00f0 \u00d3la Finnbogasyni, br\u00f3\u00f0ur Sigur\u00f0ar sem lengi bj\u00f3 \u00e1 Stu\u00f0lum h\u00e9r \u00e1 su\u00f0urbygg\u00f0inni. Var hann me\u00f0 honum \u00ed Seleyjart\u00farum.&nbsp; Man \u00e9g hva\u00f0 hann d\u00e1\u00f0ist a\u00f0 \u00fev\u00ed hva\u00f0 gott var a\u00f0 vera me\u00f0 \u00d3la. Mig minnir \u00d3li b\u00faa \u00ed St\u00f3ru \u2013 Brei\u00f0uv\u00edkurhj\u00e1leigu. \u2013 En fa\u00f0ir minn var \u00e1rei\u00f0anlega kominn a\u00f0 Seli&nbsp; til Ara f\u00f6\u00f0urbr\u00f3\u00f0ur m\u00edns \u00e1\u00f0ur en hann d\u00f3.<\/p>\n\n\n\n<p>&nbsp; Af Marteini afa m\u00ednum kann \u00e9g f\u00e1tt a\u00f0 segja, en heyrt hef \u00e9g, a\u00f0 hann hafi veri\u00f0 vir\u00f0ulegur og duglegur karl, svartur \u00e1 br\u00fan og br\u00e1, hlaut af sumum nafni\u00f0 svarti Marteinn.<\/p>\n\n\n\n<p>&nbsp; Eina s\u00f6gu hef \u00e9g heyrt af \u00feessum afa m\u00ednum og alnafna. Hana sag\u00f0i m\u00e9r Ingiger\u00f0ur \u00e1 H\u00f3lum, d\u00f3ttir Marteins, einu barnabarna sinna.<\/p>\n\n\n\n<p>&nbsp; Marteinn var forma\u00f0ur \u00ed Seley. \u00de\u00e1 var \u00fea\u00f0 eitt sinn a\u00f0 fr\u00f6nsk sk\u00fata kom a\u00f0 eyjunni og menn komu \u00ed land a\u00f0 f\u00e1 vatn, en vatn er \u00fear v\u00edst af skornum skammti. Minnir mig \u00fear vera ein brunnhola. Fransmennirnir hitta h\u00e1seta Marteins, en \u00feeir v\u00edsu\u00f0u \u00feeim \u00e1 \u00fdldupollana \u00fear \u00ed kl\u00f6ppunum, \u00feor\u00f0u ekki a\u00f0 hleypa \u00feeim \u00ed brunninn. \u00cd \u00fev\u00ed kemur Marteinn \u00fear a\u00f0. Hann vissi a\u00f0 \u00feetta var \u00f3h\u00e6ft drykkjarvatn og leyfir \u00feeim a\u00f0 taka vatn \u00far brunninum og ur\u00f0u \u00feeir au\u00f0vita\u00f0 dau\u00f0fegnir.<\/p>\n\n\n\n<p>&nbsp; \u00deetta s\u00fdnir a\u00f0 karlinn hefur veri\u00f0 hj\u00e1lpsamur vi\u00f0 a\u00f0ra, \u00fe\u00f3 \u00fatlendingar v\u00e6ru.<\/p>\n\n\n\n<p>&nbsp; Svo er \u00fea\u00f0 \u00e1ri\u00f0 eftir a\u00f0 Marteinn er staddur \u00e1 Eskifir\u00f0i. Vill \u00fe\u00e1 svo til, a\u00f0 \u00feessi sama sk\u00fata liggur \u00fear inni. Ver\u00f0ur hann \u00fear \u00e1 vegi mannanna, sem fengu hj\u00e1 honum vatni\u00f0 \u00ed Seley. \u00deekktu \u00feeir hann strax og b\u00fd\u00f0ur skipstj\u00f3rinn honum um bor\u00f0 og veitir honum vel og gefur honum a\u00f0 skilna\u00f0i forl\u00e1ta byssu, sem hann \u00e1tti lengi og reyndist h\u00fan honum hinn besti gripur, og me\u00f0 henni er sagt, a\u00f0 hann hafi drepi\u00f0 s\u00ed\u00f0asta \u00f6rninn h\u00e9r \u00e1 Austurlandi.<\/p>\n\n\n\n<h2 class=\"wp-block-heading\">IV<\/h2>\n\n\n\n<p>&nbsp; \u00deeir sem koma a\u00f0 Seli \u00ed Sandv\u00edk geta s\u00e9\u00f0, a\u00f0 fa\u00f0ir minn hefur ekki seti\u00f0 au\u00f0um h\u00f6ndum \u00e1rin sem hann bj\u00f3 \u00fear; en hann bj\u00f3 \u00fear tv\u00edvegis, \u00ed fyrra sinni\u00f0&nbsp; 1885-1895. \u00c9g man, a\u00f0 hann sag\u00f0ist oft hafa sofi\u00f0 l\u00edti\u00f0 me\u00f0an bj\u00f6rt var n\u00f3tt, vann \u00fe\u00e1 hv\u00edldarl\u00edti\u00f0 \u00ed \u00ferj\u00fa d\u00e6gur vi\u00f0 jar\u00f0arb\u00e6tur og fleira. Hann hl\u00f3\u00f0 gar\u00f0 \u00far snyddu fyrir utan og a\u00f0 ne\u00f0anver\u00f0u nokku\u00f0 langt fyrir ne\u00f0an t\u00fani\u00f0 og bj\u00f3 \u00fear til \u00e1veitusv\u00e6\u00f0i, \u00fev\u00ed l\u00e6kur rennur yst \u00ed t\u00faninu. \u00deessi gar\u00f0ur var m\u00f6rg hundru\u00f0 metra langur og um 4 fet \u00e1 h\u00e6\u00f0.<\/p>\n\n\n\n<p>&nbsp; Miki\u00f0 af t\u00faninu \u00ed Seli var \u00fe\u00fdft og margan blettinn sl\u00e9tti hann \u00fear. Hann t\u00f3k ekki st\u00f3rar sl\u00e9ttur \u00e1 einum sta\u00f0, heldur sm\u00e1bletti \u00fear sem verst var \u00fe\u00fdfi\u00f0, sag\u00f0ist hafa gert \u00fea\u00f0 vegna \u00feess, a\u00f0 \u00feegar hirt v\u00e6ri, v\u00e6ri gott a\u00f0 geta lagt tv\u00f6 til \u00ferj\u00fa reipi \u00e1 sl\u00e9ttan blett og bundi\u00f0 \u00fear.&nbsp; Og svo t\u00f3k hann nokkrar \u00fe\u00fafur \u00fear sem verst var til a\u00f0 grei\u00f0ara yr\u00f0i a\u00f0 sl\u00e1.<\/p>\n\n\n\n<p>&nbsp; Mikil m\u00fdri liggur fyrir ofan t\u00fani\u00f0 \u00e1 Seli og s\u00f3tti \u00fev\u00ed miki\u00f0 vatn a\u00f0 t\u00faninu. \u00dear ger\u00f0i hann feikna mikinn skur\u00f0, m\u00f6rg hundru\u00f0 metra langan og brei\u00f0an og dj\u00fapan eftir \u00fe\u00f6rfum. Og \u00fea\u00f0 var a\u00f0 minnsta kosti \u00e1lit \u00feess manns, er kom til Sandv\u00edkur til a\u00f0 taka \u00fat og m\u00e6la fyrir jar\u00f0arb\u00f3tum, um 50 \u00e1rum eftir a\u00f0 skur\u00f0ur \u00feessi var ger\u00f0ur, a\u00f0 hann hafi veri\u00f0 tekinn \u00e1 r\u00e9ttum sta\u00f0 og a\u00f0 \u00f6llu leyti vel ger\u00f0ur. Undra\u00f0ist hann, a\u00f0 \u00feetta skyldi framkv\u00e6mt af manni, sem engrar fr\u00e6\u00f0slu haf\u00f0i noti\u00f0 \u00ed \u00feessum efnum, fyrir utan hva\u00f0 \u00feetta var miki\u00f0 verk. Sennilega hefur verki\u00f0 veri\u00f0 unni\u00f0 me\u00f0 reku, \u00fev\u00ed ekki b\u00fdst \u00e9g vi\u00f0 a\u00f0 komnir hafi veri\u00f0 svo miki\u00f0 sem spa\u00f0ar til a\u00f0 taka grasr\u00f3tina me\u00f0.<\/p>\n\n\n\n<p>&nbsp; \u00dea\u00f0 var v\u00edst ekki miki\u00f0 gefi\u00f0 fyrir jar\u00f0arb\u00e6tur um \u00feessar mundir, en svo miki\u00f0 er v\u00edst, a\u00f0 eitthva\u00f0 minntist s\u00e9ra J\u00f3n Gu\u00f0mundsson \u00e1 \u00fea\u00f0, \u00feegar hann jar\u00f0s\u00f6ng f\u00f6\u00f0ur minn, a\u00f0 hann hef\u00f0i veri\u00f0 s\u00e1 eini e\u00f0a fyrsti \u00ed hreppnum, sem f\u00e9kk vi\u00f0urkenningu fyrir jar\u00f0arb\u00e6tur.<\/p>\n\n\n\n<p>&nbsp; Fa\u00f0ir minn bygg\u00f0i miki\u00f0 um dagana, enda sag\u00f0ist hann hafa haft gaman af a\u00f0 byggja h\u00fas. Fyrir utan \u00f6ll \u00fatih\u00fas bygg\u00f0i hann a\u00f0 minnsta kosti fj\u00f3rar ba\u00f0stofur. \u00deegar vi\u00f0 f\u00f3rum fr\u00e1 Seli a\u00f0 Kirkjub\u00f3li, voru tv\u00e6r ba\u00f0stofur \u00fear svo til n\u00fdbygg\u00f0ar. Bj\u00f3 Eir\u00edkur Run\u00f3lfsson \u00ed annarri en Dan\u00edel Arason \u00ed hinni, \u00fev\u00ed \u00feeir t\u00f3ku vi\u00f0 j\u00f6r\u00f0inni, \u00feegar vi\u00f0 f\u00f3rum og bjuggu \u00fear \u00feau t\u00edu \u00e1r sem vi\u00f0 vorum \u00e1 Kirkjub\u00f3li \u00ed Va\u00f0lav\u00edk. Og st\u00e6r\u00f0ar ba\u00f0stofu bygg\u00f0i hann \u00e1 Kirkjub\u00f3li. \u00deegar vi\u00f0 svo komum til Sandv\u00edkur aftur, voru ba\u00f0stofurnar \u00ed Seli or\u00f0nar svo l\u00e9legar, a\u00f0 minnsta kosti st\u00e6rri ba\u00f0stofan, a\u00f0 varla voru \u00fe\u00e6r noth\u00e6far. \u00de\u00e1 bygg\u00f0i fa\u00f0ir minn \u00fe\u00e1 st\u00e6rri upp og eitthva\u00f0 endurb\u00e6tti hann hina. \u00c9g man \u00fea\u00f0 vel, a\u00f0 hj\u00e1 okkur voru tveir smi\u00f0ir, Eir\u00edkur Run\u00f3lfsson, sem var fluttur a\u00f0 Nesi og Anton\u00edus Bj\u00f6rnsson, h\u00e6gur og vir\u00f0ulegur karl, fa\u00f0ir Arnfinns, sem n\u00fa b\u00fdr \u00ed Neskaupsta\u00f0. Bj\u00f3 hann \u00fe\u00e1, a\u00f0 mig minnir \u00e1 Kirkjub\u00f3li \u00ed Va\u00f0lav\u00edk \u00e1 m\u00f3ti Kristj\u00e1ni Benjam\u00ednssyni. Anton\u00edus var ma\u00f0ur h\u00e1r og \u00ferekinn. \u00c9g var l\u00e1tinn sofa hj\u00e1 honum, og \u00fe\u00f3tti m\u00e9r hann taka nokku\u00f0 miki\u00f0 pl\u00e1ss \u00ed r\u00faminu, \u00fev\u00ed \u00e9g vildi hafa fremur r\u00famt um mig og f\u00e9kk or\u00f0 fyrir a\u00f0 fara illa \u00ed r\u00fami. Anton\u00edus gaf m\u00e9r \u00feann vitnisbur\u00f0, a\u00f0 \u00e9g \u00e6tti b\u00e1gt me\u00f0 a\u00f0 liggja kyrr.<\/p>\n\n\n\n<p>&nbsp; Ekki veit \u00e9g me\u00f0 vissu hvernig \u00e1 \u00fev\u00ed st\u00f3\u00f0, a\u00f0 fa\u00f0ir minn br\u00e1 \u00e1 \u00fea\u00f0 r\u00e1\u00f0 , a\u00f0 flytja af sinni eigin j\u00f6r\u00f0 til Va\u00f0lav\u00edkur og miki\u00f0 var honum l\u00e1\u00f0 \u00fea\u00f0 af sumum eftir \u00e1. En \u00e9g hygg a\u00f0 a\u00f0al\u00e1st\u00e6\u00f0an hafi veri\u00f0 s\u00fa, a\u00f0 honum hafi \u00fe\u00f3tt erfitt a\u00f0 g\u00e6ta fj\u00e1r a\u00f0 vetrarlagi su\u00f0ur \u00e1 Sk\u00e1lum \u00ed Sandv\u00edk, en \u00fear var f\u00e9nu haldi\u00f0 til haga vi\u00f0 sj\u00f3inn, og alltaf fremur snj\u00f3l\u00e9ttara en heima vi\u00f0 og skammt a\u00f0 reka til beitar. \u00cd \u00f6\u00f0ru lagi&nbsp; heyr\u00f0i \u00e9g um \u00fea\u00f0 tala\u00f0, a\u00f0 flestir vinnumennirnir hef\u00f0u fari\u00f0 fr\u00e1 f\u00f6\u00f0ur m\u00ednum um \u00feessar mundir. Og \u00ed \u00feri\u00f0ja lagi var \u00e1liti\u00f0 a\u00f0 \u00e1 Kirkjub\u00f3li v\u00e6ri svo l\u00e9tt a\u00f0 g\u00e6ta fj\u00e1r \u00e1 vetrum, \u00fear \u00feyrfti bara ekkert fyrir \u00fev\u00ed a\u00f0 hafa.&nbsp; Og n\u00f3g var landr\u00fdmi\u00f0. Allt su\u00f0urfjalli\u00f0 \u00ed v\u00edkinni fylgdi Kirkjub\u00f3li, og me\u00f0 sj\u00f3num h\u00e1lfa lei\u00f0 su\u00f0ur a\u00f0 Krossanesi, sem er um klukkustundar gang fr\u00e1 Kirkjub\u00f3li. Sagt var, a\u00f0 \u00e1 Kirkjub\u00f3li m\u00e6tti hafa \u00f3grynni fj\u00e1r, en \u00fea\u00f0 var heldur ekkert sm\u00e1r\u00e6\u00f0i afgjald jar\u00f0arinnar. Man \u00e9g ekki me\u00f0 vissu hversu h\u00e1tt \u00fea\u00f0 var, en mig minnir \u00fea\u00f0 vera 90 kr\u00f3nur \u00ed peningum og \u00fer\u00edr fj\u00f3r\u00f0ungar (30 pund) af smj\u00f6ri, \u00fev\u00ed j\u00f6r\u00f0inni fylgdi eitt k\u00fagildi. \u00deetta voru engir sm\u00e1r\u00e6\u00f0is peningar \u00ed \u00fe\u00e1 daga. \u00dea\u00f0 var gremjulegt a\u00f0 l\u00e1ta allt \u00feetta smj\u00f6r fr\u00e1 heimilinu, \u00fear sem margt f\u00f3lk var og vi\u00f0 vi\u00f0bitslaus langan t\u00edma \u00e1 \u00e1ri hverju.<\/p>\n\n\n\n<p>&nbsp; \u00c9g ver\u00f0 n\u00fa a\u00f0 fallast \u00e1 \u00fea\u00f0, sem margir s\u00f6g\u00f0u, a\u00f0 f\u00f6\u00f0ur m\u00ednum hef\u00f0i vegna\u00f0 miklu betur, ef hann hef\u00f0i veri\u00f0 kyrr \u00e1 sinni j\u00f6r\u00f0 og aldrei til Va\u00f0lav\u00edkur fari\u00f0, og mest vegna \u00feess, a\u00f0 \u00fea\u00f0 var tvennt \u00f3l\u00edkt a\u00f0 stunda sj\u00f3 \u00ed Sandv\u00edk og Va\u00f0lav\u00edk. Eftir a\u00f0 vi\u00f0 drengirnir komumst \u00e1 legg hef\u00f0um vi\u00f0 bjarga\u00f0 okkur t\u00f6luvert \u00e1 sj\u00e1varfangi \u00ed Sandv\u00edk. \u00dear var lending g\u00f3\u00f0, en miklu verri \u00ed Va\u00f0lav\u00edk, \u00fev\u00ed \u00fear er sjaldan vel l\u00e1dautt \u00ed st\u00f3rstraumi og lendingin st\u00f3rgr\u00fdtisur\u00f0, sem laga \u00feurfti \u00e1 hverju vori.<\/p>\n\n\n\n<h2 class=\"wp-block-heading\">V<\/h2>\n\n\n\n<p>\u00c1ri\u00f0 1887 var me\u00f0 allra mestu sj\u00f3slysa- og \u00edsa\u00e1rum. \u00de\u00e1 f\u00f3rust a\u00f0 minnsta kosti 90 menn \u00ed sj\u00f3. Haf\u00edsinn l\u00e1 \u00fe\u00e1 n\u00e6r st\u00f6\u00f0ugt fyrir Nor\u00f0ur- og Austurlandi allt sumari\u00f0 og um mitt sumar rak hann inn \u00e1 Hornafj\u00f6r\u00f0, og allt su\u00f0ur undir Vestmannaeyjar, sem f\u00e1t\u00edtt var. \u00dea\u00f0 var ekki fyrr en 7. September a\u00f0 \u00edsinn rak mestallan fr\u00e1, en var \u00fe\u00f3 skipum til hindrunar um mi\u00f0jan m\u00e1nu\u00f0inn.<\/p>\n\n\n\n<p>&nbsp; \u00c1 \u00feessu staka herrans \u00e1ri f\u00e6ddist \u00e9g \u00ed Sandv\u00edkurseli. Eftir \u00fev\u00ed, sem m\u00e9r var sagt, var\u00f0 \u00feessi merkisatbur\u00f0ur 19.apr\u00edl \u00feetta har\u00f0inda\u00e1r. En \u00fea\u00f0 er \u00e1rei\u00f0anlega rangt. M\u00f3\u00f0ir m\u00edn \u00f3l 15 b\u00f6rn og \u00e9g er h\u00e9r um bil viss um, a\u00f0 h\u00fan mundi \u00f6rugglega hva\u00f0a vikudag hvert \u00feeirra f\u00e6ddist. Og \u00e9g f\u00e6ddist \u00e1 sumardaginn fyrsta, sem \u00feetta \u00e1r bar upp \u00e1 21.apr\u00edl. Um \u00feetta er \u00e9g ekki \u00ed neinum vafa. Segja m\u00e1, a\u00f0 ekki skipti miklu m\u00e1li hva\u00f0a m\u00e1na\u00f0ardag svona sm\u00e1fuglar skj\u00f3tast inn \u00ed heiminn, en \u00feetta er samt r\u00e9tt.<\/p>\n\n\n\n<p>&nbsp; Mig minnir m\u00f3\u00f0ir m\u00edn segja m\u00e9r a\u00f0 \u00e9g hafi vegi\u00f0 13 merkur n\u00fdf\u00e6ddur og hefur s\u00fa tala a\u00f0 sumu leyti fylgt m\u00e9r. \u00c9g \u00e1tti t.d. eftir a\u00f0 eignast barn \u00e1 hverja m\u00f6rk.<\/p>\n\n\n\n<p>&nbsp; \u00c9g var v\u00edst fremur l\u00edtill fram eftir \u00f6llum aldri, og sagt var, a\u00f0 k\u00edgh\u00f3sti hef\u00f0i veri\u00f0 langt kominn a\u00f0 s\u00e1lga m\u00e9r \u00feegar \u00e9g var \u00e1 fj\u00f3r\u00f0a e\u00f0a fimmta \u00e1ri. \u00deetta var um heyskapart\u00edmann og \u00e9g var \u00fati me\u00f0 f\u00f3lkinu. F\u00e9kk \u00e9g \u00fe\u00e1 \u00feessi vo\u00f0a h\u00f3stak\u00f6st, eins og gengur \u00ed k\u00edgh\u00f3sta. Mamma sag\u00f0i, a\u00f0 \u00e9g hef\u00f0i kreppst saman \u00ed k\u00fat og velst um eins og hno\u00f0a og legi\u00f0 svo eins og \u00ed dvala \u00e1 eftir. \u00de\u00e1 sag\u00f0ist mamma oft hafa haldi\u00f0 a\u00f0 \u00e9g v\u00e6ri li\u00f0inn, en \u00fea\u00f0 \u00e1tti anna\u00f0 fyrir m\u00e9r a\u00f0 liggja, en l\u00ed\u00f0a \u00fataf \u00fearna \u00e1 t\u00faninu.<\/p>\n\n\n\n<p>&nbsp; Fr\u00e1 \u00feeim t\u00edma, er vi\u00f0 vorum \u00ed Sandv\u00edk \u00ed fyrra skipti\u00f0, eru m\u00e9r minnisst\u00e6\u00f0 ve\u00f0rin, sem komu \u00fear. Nor\u00f0vestan ve\u00f0rin eru \u00fear feikna bylj\u00f3tt. Er \u00fe\u00e1 d\u00fanalogn \u00e1 milli, en svo r\u00ed\u00f0a yfir \u00feessir rykkibyljir sem \u00e6tla allt um koll a\u00f0 keyra. Er \u00feetta skiljanlegt, \u00fev\u00ed v\u00edkin er svo a\u00f0kreppt, h\u00e1 fj\u00f6ll \u00e1 \u00ferj\u00e1 vegu. Austan og nor\u00f0austan ve\u00f0ur eru \u00fear ekki h\u00f6r\u00f0, \u00fev\u00ed \u00fe\u00e1 er \u00e1ttin af hafi.<\/p>\n\n\n\n<p>&nbsp; Snemma var\u00f0 \u00e9g feikna ve\u00f0urhr\u00e6ddur. \u00c9g man, a\u00f0 eitt sinn \u00ed miklu ve\u00f0ri komu piltarnir inn og s\u00f6g\u00f0u, a\u00f0 vindsk\u00edfan v\u00e6ri fokin af h\u00fasinu. Vindsk\u00edfa er bor\u00f0, sem neglt er \u00e1 fremstu sperru \u00e1 \u00feakinu og fellur torfi\u00f0 \u00fear a\u00f0, en torf var \u00e1 \u00f6llum \u00fe\u00f6kum \u00e1\u00f0ur.<\/p>\n\n\n\n<p>&nbsp; \u00c9g t\u00f3k \u00feetta svo, a\u00f0 ba\u00f0stofan v\u00e6ri a\u00f0 fara \u00ed loft upp. Au\u00f0vita\u00f0 hlj\u00f3p \u00e9g organdi til \u00f6mmu minnar a\u00f0 leita m\u00e9r huggunar, \u00fev\u00ed mitt athvarf var hj\u00e1 henni. H\u00fan r\u00e1\u00f0lag\u00f0i m\u00e9r bara a\u00f0 lesa versin m\u00edn, anna\u00f0 v\u00e6ri ekki h\u00e6gt a\u00f0 gera undir svona kringumst\u00e6\u00f0um. \u00cd \u00feetta sinn man \u00e9g ekki til a\u00f0 anna\u00f0 fyki af ba\u00f0stofunni, en \u00feessi vindsk\u00edfa. Okkur var, strax og vi\u00f0 h\u00f6f\u00f0um vit \u00e1, kennt a\u00f0 fara me\u00f0 vers kv\u00f6lds og morgna.<\/p>\n\n\n\n<p>&nbsp; H\u00fasaskipan \u00e1 Seli var \u00feannig, a\u00f0 tv\u00e6r ba\u00f0stofur st\u00f3\u00f0u austast og var st\u00f3rt herbergi undir lofti \u00ed vestari stofunni og sneru gluggar til su\u00f0urs. \u00dear n\u00e6st kom fj\u00f3s, sem sneri \u00ed austur vestur, og var loft \u00ed \u00fev\u00ed a\u00f0 einhverju leyti. \u00c9g man \u00fea\u00f0 svo vel a\u00f0 afi minn geymdi \u00fear sm\u00e1kistil me\u00f0 stykkjak\u00e6fu, sem al\u00feekkt var \u00ed \u00fe\u00e1 daga, og var a\u00f0 gefa m\u00e9r bita \u00e1 kv\u00f6ldin \u00feegar \u00e9g var hj\u00e1 honum \u00ed fj\u00f3sinu.<\/p>\n\n\n\n<p>&nbsp; Tv\u00e6r skemmur voru vestan vi\u00f0 fj\u00f3si\u00f0 og sneru \u00feilst\u00f6fnum til su\u00f0urs og var \u00f6nnur \u00feeirra me\u00f0 \u00feilju\u00f0u lofti og var sofi\u00f0 \u00fear, a\u00f0 minnsta kosti \u00e1 sumrin, \u00fev\u00ed r\u00fam voru \u00fear. Svo var af\u00feilja\u00f0 skot \u00ed nor\u00f0urendanum. \u00dear var har\u00f0fiskurinn geymdur.<\/p>\n\n\n\n<p>&nbsp; Snemma var \u00e9g vaninn \u00e1 a\u00f0 dudda eitthva\u00f0, byrja\u00f0 me\u00f0 \u00fev\u00ed a\u00f0 l\u00e1t mig t\u00e6gja ull. \u00dea\u00f0 gekk n\u00fa svona og svona, hef sennilega vilja\u00f0 rusla sem mestu af svo eitthva\u00f0 s\u00e6ist eftir mig. Svo miki\u00f0 er v\u00edst a\u00f0 t\u00e1san \u00fe\u00f3tti nokku\u00f0 stykkj\u00f3tt (illa t\u00e1i\u00f0), og f\u00e9kk \u00e9g \u00f3spart a\u00f0 heyra a\u00f0 m\u00edn \u00fatvalda yr\u00f0i b\u00e6\u00f0i mislynd og dynt\u00f3tt, en \u00e9g vil ekki kannast vi\u00f0, a\u00f0 f\u00f3lkinu hafi \u00fear ratast satt \u00e1 munn. En svona var \u00fea\u00f0 \u00ed gamla daga. \u00dea\u00f0 var\u00f0 a\u00f0 d\u00e6ma barni\u00f0 strax af verkunum.<\/p>\n\n\n\n<p>&nbsp; Svo \u00feegar \u00e9g h\u00e6kka\u00f0i d\u00e1l\u00edti\u00f0 \u00ed loftinu, var \u00e9g l\u00e1tinn tvinna band \u00e1 sn\u00e6ldu, en \u00fe\u00e1 t\u00f3k n\u00fa ekki betra vi\u00f0. Ekki var beinl\u00ednis fundi\u00f0 a\u00f0 \u00fev\u00ed hva\u00f0 illa var tvinna\u00f0, heldur hvernig undi\u00f0 var \u00e1 sn\u00e6lduna. M\u00e9r vildi \u00fea\u00f0 nefnilega til, a\u00f0 vinda mest \u00e1 mi\u00f0ja sn\u00e6lduna, svo \u00fea\u00f0 mynda\u00f0ist st\u00e6r\u00f0ar g\u00fall og f\u00f3lki\u00f0 var \u00fe\u00e1 ekki lengi a\u00f0 finna \u00fea\u00f0 \u00fat \u00e1 hva\u00f0 \u00feetta vissi. Svona gekk \u00fea\u00f0 n\u00fa til me\u00f0 \u00fea\u00f0 fyrsta sem \u00e9g byrja\u00f0i a\u00f0 gera. \u00c9g gat \u00f3m\u00f6gulega gert svo f\u00f3lki l\u00edka\u00f0i, en \u00feetta laga\u00f0ist allt me\u00f0 t\u00edmanum og \u00e6fingunni. \u00c9g l\u00e6r\u00f0i a\u00f0 t\u00e6gja ull og vatt me\u00f0 t\u00edmanum lj\u00f3mandi vel \u00e1 sn\u00e6lduna og haf\u00f0i meira a\u00f0 segja gaman af a\u00f0 tvinna og er ekki laust vi\u00f0 a\u00f0 \u00e9g hafi enn gaman af a\u00f0 gr\u00edpa til \u00feeirrar i\u00f0ju, en n\u00fa f\u00e6r ma\u00f0ur bara ekkert a\u00f0 tvinna.<\/p>\n\n\n\n<h2 class=\"wp-block-heading\">VI<\/h2>\n\n\n\n<p>\u00c9g var snemma h\u00e6ndur a\u00f0 \u00f6mmu minni og afa. Hef sennilega sofi\u00f0 hj\u00e1 \u00f6\u00f0ru \u00feeirra eftir a\u00f0 \u00e9g var tekinn \u00far v\u00f6ggunni og \u00fe\u00e1 veri\u00f0 r\u00famlega \u00e1rsgamall, \u00feegar \u00e9g var\u00f0 a\u00f0 l\u00e1ta \u00f6\u00f0rum hana eftir. Ekki er nema r\u00famt \u00e1r milli okkar systkinanna, eins og \u00e1 \u00fev\u00ed m\u00e1 sj\u00e1, a\u00f0 hi\u00f0 elsta f\u00e6ddist \u00ed mars 1886 og \u00fea\u00f0 yngsta \u00ed j\u00fan\u00ed 1904.<\/p>\n\n\n\n<p>&nbsp; Afi minn var neft\u00f3baksma\u00f0ur og \u00e1tti einn \u00feennan silfurb\u00fana t\u00f3baksbauk. Einn morgun kom hann a\u00f0 r\u00fami s\u00ednu og er a\u00f0 leita a\u00f0 bauknum. \u00c9g var \u00fe\u00e1 \u00ed r\u00faminu og haf\u00f0i s\u00e9\u00f0 baukinn \u00e1 hillu fyrir ofan r\u00fami\u00f0 og vildi n\u00fa l\u00e1ta hann vita hvar baukurinn v\u00e6ri, en var \u00fe\u00e1 ekki or\u00f0inn altalandi og sag\u00f0i \u00fe\u00e1:&nbsp; \u201dB\u00f3gat upp \u00e1 hittunni hans afa\u201d. M\u00e9r er \u00feetta minnisst\u00e6tt af \u00fev\u00ed a\u00f0 m\u00e9r var svo miki\u00f0 str\u00edtt \u00e1 \u00feessu \u00e1 eftir.<\/p>\n\n\n\n<p>&nbsp; Oft kom s\u00e9ra J\u00f3n Gu\u00f0mundsson til Sandv\u00edkur a\u00f0 h\u00fasvitja og var hann alltaf eina n\u00f3tt e\u00f0a tv\u00e6r \u00ed v\u00edkinni. Vel man \u00e9g eftir \u00fev\u00ed, a\u00f0 \u00e9g \u00e1tti f\u00f6t, sem \u00e9g kalla\u00f0i prestaf\u00f6tin m\u00edn, \u00fev\u00ed \u00e9g f\u00e9kk aldrei a\u00f0 fara \u00ed \u00feau nema presturinn v\u00e6ri \u00e1 fer\u00f0inni og \u00e1 st\u00f3rh\u00e1t\u00ed\u00f0um.<\/p>\n\n\n\n<p>&nbsp; Stofa var undir lofti \u00e1 ba\u00f0stofunni \u00ed Seli. \u00dear voru b\u00f6rnin yfirheyr\u00f0. \u00dear st\u00f3\u00f0 slagklukka. Eitt sinn, er margt f\u00f3lk var \u00ed stofunni, spyr prestur mig, eins og \u00ed gamni: \u201dHva\u00f0 er klukkan Marteinn minn\u201d. \u00c9g var \u00fe\u00e1 ekki seinn til og svara\u00f0i:\u201d Horf\u00f0u \u00e1 hana\u201d. \u00dea\u00f0 f\u00f3ru flestir a\u00f0 hl\u00e6ja og held \u00e9g, a\u00f0 s\u00e9ra J\u00f3n hafi hlegi\u00f0 hva\u00f0 mest, sennilega vegna \u00feess, hva\u00f0 flj\u00f3tur \u00e9g var til svars. M\u00f3\u00f0ir m\u00edn fann strax a\u00f0 \u00feessu vi\u00f0 mig og sag\u00f0i, a\u00f0 \u00e9g \u00e6tti ekki a\u00f0 svara prestinum \u00fat \u00far. Skamma\u00f0ist \u00e9g m\u00edn \u00fe\u00e1 og \u00feaut \u00fat og l\u00e9t prestinn ekki sj\u00e1 mig meira \u00feann daginn. \u00c9g f\u00e9kk \u00f3spart a\u00f0 heyra \u00feetta \u00e1 eftir.<\/p>\n\n\n\n<p>&nbsp; Oft komu gestir til Sandv\u00edkur nor\u00f0an fr\u00e1 Nesi og meira a\u00f0 segja fr\u00e1 Mj\u00f3afir\u00f0i, a\u00f0 minnsta kosti Gunnar \u00ed Holti. Var reynt a\u00f0 skemmta gestum eftir f\u00f6ngum og sennilega hefur talsver\u00f0 v\u00ednnautn veri\u00f0 samfara \u00feeirri skemmtan. Svo var a\u00f0 minnsta kosti \u00fea\u00f0 sinn, sem \u00e9g man eftir og \u00e6tla n\u00fa a\u00f0 segja fr\u00e1.<\/p>\n\n\n\n<p>&nbsp; Ekki er h\u00e6gt a\u00f0 segja, a\u00f0 \u00fearna v\u00e6ru neinir drykkjumenn, en \u00fe\u00f3tti gott \u00ed staupinu sumum. \u00dear \u00e1 me\u00f0al var fa\u00f0ir minn.<\/p>\n\n\n\n<p>&nbsp; \u00dea\u00f0 fer oft svo fyrir m\u00f6nnum, sem \u00feykir gott v\u00edn, en brag\u00f0a \u00fea\u00f0 sjaldan, a\u00f0 \u00feeir kunna s\u00e9r ekki h\u00f3f, og svo f\u00f3r \u00ed \u00feetta sinn.<\/p>\n\n\n\n<p>&nbsp; \u00deessi gle\u00f0skapur f\u00f3r fram \u00fat \u00e1 skemmulofti. Ekki man \u00e9g me\u00f0 vissu hverjir voru \u00fear saman komnir, en fa\u00f0ir minn var \u00fear og afi, Eir\u00edkur Brynj\u00f3lfsson, Stef\u00e1n m\u00f3\u00f0urbr\u00f3\u00f0ir minn, Gunnar fr\u00e1 Mj\u00f3afir\u00f0i og ef til vill \u00c1rmann Hildibrandsson, ma\u00f0ur Ald\u00edsar og Dan\u00edel.<\/p>\n\n\n\n<p>&nbsp; \u00dearna var mesti gle\u00f0skapur, sungi\u00f0 og rabba\u00f0 og n\u00e1tt\u00farulega drukki\u00f0. Og n\u00fa vildi pabba \u00fea\u00f0 til, a\u00f0 hann drakk of miki\u00f0. \u00c9g s\u00e9, a\u00f0 hann er lagstur fyrir, h\u00e6ttur a\u00f0 fylgjast me\u00f0 og h\u00e6ttur a\u00f0 tala. \u00c9g heyri hina tala um, a\u00f0 hann s\u00e9 v\u00edst \u201dd\u00e1inn\u201d. \u00c9g var v\u00edst ekki nema 6 e\u00f0a 7 \u00e1ra og botna\u00f0i ekkert \u00ed \u00feessu, pabbi d\u00e1inn og mennirnir \u00fearna hj\u00e1 honum syngjandi og hl\u00e6jandi. \u00deetta gat \u00e9g ekki skili\u00f0, fannst v\u00edst e\u00f0lilegra, a\u00f0 \u00feeir v\u00e6ru allir gr\u00e1tandi. \u00c9g hlj\u00f3p h\u00e1organdi inn \u00ed ba\u00f0stofu og sag\u00f0i a\u00f0 pabbi minn v\u00e6ri d\u00e1inn og bj\u00f3st vi\u00f0 a\u00f0 sj\u00e1 hrygg\u00f0arsvip \u00e1 f\u00f3lkinu \u00ed ba\u00f0stofunni, jafnvel a\u00f0 \u00fea\u00f0 f\u00e6ri a\u00f0 gr\u00e1ta. En \u00fearna var\u00f0 \u00e9g l\u00edka fyrir vonbrig\u00f0um. \u00c9g s\u00e1 ekki sorgarsvip \u00e1 neinu andliti. \u00devert \u00e1 m\u00f3ti hl\u00f3 \u00fea\u00f0 e\u00f0a k\u00fdmdi a\u00f0 m\u00e9r, en \u00e9g henti m\u00e9r upp \u00ed r\u00fam h\u00e1organdi og steinsofna\u00f0i \u00fear.<\/p>\n\n\n\n<p>&nbsp; Seinna um kv\u00f6ldi\u00f0 var \u00e9g vakinn og sag\u00f0i \u00fe\u00e1 amma m\u00e9r, a\u00f0 pabbi v\u00e6ri vel lifandi og \u00fatsk\u00fdr\u00f0i \u00feetta allt fyrir m\u00e9r. Og feginn var\u00f0 \u00e9g, a\u00f0 pabbi skyldi lifna vi\u00f0.<\/p>\n\n\n\n<p>&nbsp; \u00deetta var \u00ed eina skipti\u00f0, sem \u00e9g s\u00e1 f\u00f6\u00f0ur minn drekka yfir sig. \u00c9g man ekki til a\u00f0 \u00e9g s\u00e6i hann nema tvisvar sinnum drukkinn um dagana. \u00cd hitt skipti\u00f0 kom hann drukkinn fr\u00e1 \u00feeim Ald\u00edsi og \u00c1rmanni \u00ed Mi\u00f0-Sandv\u00edk. Haf\u00f0i hann veri\u00f0 a\u00f0 mala fyrir \u00feau korn \u2013 r\u00fag e\u00f0a bankabygg- , \u00fev\u00ed hann \u00e1tti kornmyllu \u00e1 l\u00e6k, sem rann \u00e1 milli b\u00e6janna og mala\u00f0i v\u00edst fyrir alla v\u00edkurb\u00faa, eftir \u00fev\u00ed, sem \u00feeir \u00feurftu me\u00f0, og hygg \u00e9g a\u00f0 hann hafi l\u00edti\u00f0 teki\u00f0 fyrir \u00feetta. \u00cd \u00feetta sinn f\u00f3r hann til Mi\u00f0-Sandv\u00edkur me\u00f0 mj\u00f6li\u00f0 a\u00f0 lokinni m\u00f6lun og var \u00fear veitt v\u00edn, sj\u00e1lfsagt \u00ed \u00feakkarskyni fyrir grei\u00f0ann, og kom hann talsvert drukkinn heim.<\/p>\n\n\n\n<h2 class=\"wp-block-heading\">VII<\/h2>\n\n\n\n<p>\u00deegar Toppur f\u00e6ldist<\/p>\n\n\n\n<p>&nbsp; G\u00f3\u00f0an sp\u00f6l fyrir utan t\u00fani\u00f0 \u00e1 Seli var dj\u00fap h\u00fast\u00f3ft og voru veggirnir \u00f3fallnir. \u00dear vorum vi\u00f0 Ari br\u00f3\u00f0ir minn oft a\u00f0 leika okkur og \u00e1ttum \u00fear \u00f3sk\u00f6pin \u00f6ll af hornum og margskonar gullum. Eitt sinn um sl\u00e1ttinn erum vi\u00f0 \u00fearna a\u00f0 leik sem oftar. Sj\u00e1um vi\u00f0 \u00fe\u00e1, a\u00f0 Sveinhildi Hildibrandsd\u00f3ttir, sem \u00fe\u00e1 var \u00ed Mi\u00f0-Sandv\u00edk hj\u00e1 \u00c1rmanni br\u00f3\u00f0ur s\u00ednum og Ald\u00edsi, koma a\u00f0 utan \u00e1 hesti, sem kalla\u00f0ur var Toppur, var \u00fe\u00e1 a\u00f0 fara me\u00f0 mat til f\u00f3lks inn og su\u00f0ur \u00e1 svokalla\u00f0ar M\u00fdrar, sem eru fyrir sunnan \u00e1na, en h\u00fan rennur eftir mi\u00f0ri v\u00edkinni.<\/p>\n\n\n\n<p>&nbsp; \u00deegar vi\u00f0 sj\u00e1um til fer\u00f0a Sveinhildar kemur okkur allt \u00ed einu \u00ed hug a\u00f0 fela okkur og gera henni bylt vi\u00f0, \u00feegar h\u00fan ri\u00f0i fram hj\u00e1 t\u00f3ftinni. Og vi\u00f0 l\u00e9tum ekki sitja vi\u00f0 or\u00f0in t\u00f3m. En vi\u00f0 h\u00f6f\u00f0um ekki l\u00e1ti\u00f0 okkur koma til hugar, a\u00f0 slys g\u00e6ti hlotist af \u00feessum hrekk okkar. En svo f\u00f3r, a\u00f0 hesturinn f\u00e6ldist e\u00f0a st\u00f6kk \u00fat undan s\u00e9r, en Sveinhildur hentist af baki. H\u00fan haf\u00f0i me\u00f0fer\u00f0is tr\u00e9skj\u00f3lu, sem h\u00fan flutti matinn \u00ed. Lenti h\u00fan me\u00f0 enni\u00f0 \u00e1 br\u00fan skj\u00f3lunnar og hlj\u00f3p \u00fear upp st\u00e6r\u00f0ar k\u00fala.<\/p>\n\n\n\n<p>Mamma var lengi a\u00f0 draga hn\u00edfsbla\u00f0 yfir hana, eins og si\u00f0ur var \u00ed \u00fe\u00e1 daga undir sl\u00edkum kringumst\u00e6\u00f0um, til \u00feess a\u00f0 h\u00fan hja\u00f0na\u00f0i.<\/p>\n\n\n\n<p>&nbsp; Miki\u00f0 sk\u00f6mmu\u00f0umst vi\u00f0 okkar fyrir \u00feetta tilt\u00e6ki. \u00c9g f\u00f3r inn til \u00f6mmu minnar, vissi&nbsp; a\u00f0 h\u00fan mundi gera \u00fea\u00f0 sem h\u00fan gat til a\u00f0 koma \u00ed veg fyrir, a\u00f0 \u00e9g yr\u00f0i flengdur fyrir hrekkinn. En af Ara er \u00fea\u00f0 a\u00f0 segja, a\u00f0 hann hlj\u00f3p inn og upp \u00e1 svokalla\u00f0 Enni, sem er upp undir brekkum, til pabba, sem \u00fear var vi\u00f0 sl\u00e1tt. En sem betur f\u00f3r var \u00e1verki Sveinhildar minni en \u00e1 horf\u00f0ist og ekkert ve\u00f0ur var gert \u00fat af \u00feessu. Toppur kroppa\u00f0i \u00ed t\u00faninu \u00e1 me\u00f0an \u00e1 \u00feessu st\u00f3\u00f0 og var hinn r\u00f3legasti.<\/p>\n\n\n\n<p>&nbsp; \u00cd anna\u00f0 sinn man \u00e9g eftir \u00fev\u00ed, a\u00f0 tv\u00e6r fr\u00e6nkur okkar Sigurbj\u00f6rg og Stefan\u00eda \u00c1rmannsd\u00e6tur \u00ed Mi\u00f0-Sandv\u00edk voru a\u00f0 f\u00e6ra f\u00f3lkinu mat inn \u00e1 \u00e1\u00f0urnefndar M\u00fdrar og gengu greitt inn eftir r\u00e9tt fyrir ne\u00f0an t\u00fani\u00f0 \u00e1 Seli og sungu h\u00e1st\u00f6fum. \u00de\u00e6r voru snemma s\u00f6ngelskar b\u00e1\u00f0ar og sungu miki\u00f0 s\u00ed\u00f0ar meir. Og \u00fe\u00f3 \u00f3tr\u00falegt s\u00e9, eftir n\u00e6r 70 \u00e1r, \u00fe\u00e1 man \u00e9g vel og hef alltaf muna\u00f0 v\u00edsuna, sem \u00fe\u00e6r sungu, ekki \u00fe\u00f3 fyrir \u00fea\u00f0, a\u00f0 h\u00fan v\u00e6ri svo merkileg, en mig minnir \u00fe\u00e6r syngja hana vi\u00f0 danslag og \u00fea\u00f0 getur hafa hj\u00e1lpa\u00f0 m\u00e9r a\u00f0 muna hana, \u00fev\u00ed snemma f\u00f3r ma\u00f0ur a\u00f0 sn\u00faa s\u00e9r og var byrja\u00f0 \u00e1 \u00fev\u00ed \u00ed stofukr\u00f3k \u00ed Mi\u00f0-Sandv\u00edk og spila\u00f0i Bjarni Hildibrandsson \u00e1 harmonikkuna.&nbsp;<\/p>\n\n\n\n<p>V\u00edsan er eitthva\u00f0 \u00e1 \u00feessa lei\u00f0:<\/p>\n\n\n\n<p>\u00de\u00f3rarinn kenndi m\u00e9r \u00feennan vals,<\/p>\n\n\n\n<p>eftir honum \u00e9g dansa kann,<\/p>\n\n\n\n<p>\u00e9g vil ekki eiga \u00feann mann,<\/p>\n\n\n\n<p>sem ekki kann a\u00f0 dansa hann.<\/p>\n\n\n\n<h2 class=\"wp-block-heading\">VIII<\/h2>\n\n\n\n<p>Strand \u00ed Sandv\u00edk<\/p>\n\n\n\n<p>&nbsp; Sennilega hefur \u00fea\u00f0 veri\u00f0 \u00ed j\u00fal\u00ed e\u00f0a \u00e1g\u00fast, \u00e1 \u00feokudegi, a\u00f0 s\u00e1st til tveggja manna, sem komu utan fr\u00e1 sj\u00f3 og stefndu heim a\u00f0 Seli. Engir voru \u00e1 sj\u00f3 \u00feennan dag, svo menn skildu ekkert \u00ed \u00feessum mannafer\u00f0um. \u00deegar mennirnir n\u00e1lgu\u00f0ust, s\u00e1st strax a\u00f0 ekki voru \u00feetta v\u00edkurb\u00faar, ekki einu sinni \u00cdslendingar.<\/p>\n\n\n\n<p>&nbsp; \u00deetta voru tveir Nor\u00f0menn. Skip \u00feeirra haf\u00f0i stranda\u00f0 a\u00f0 mig minnir su\u00f0ur \u00ed Afr\u00e9tt. Skipstj\u00f3rinn haf\u00f0i fari\u00f0 heim a\u00f0 Parti \u00e1samt fleiri skipverjum, en \u00feessir tveir komu heim a\u00f0 Seli. B\u00e1\u00f0ir voru \u00feeir kornungir, s\u00e1 eldri \u00e1 a\u00f0 giska \u00e1 \u00fer\u00edtugsaldri, fremur h\u00e1r og frekar grannur, svara\u00f0i s\u00e9r vel og var k\u00e1tur og fj\u00f6rugur, allra skemmtilegasti n\u00e1ungi. Hann h\u00e9t Anton. Hinn var innan vi\u00f0 tv\u00edtugt, fremur h\u00e1r, en renglulegur og heldur daufger\u00f0ur \u2013 var v\u00edst \u00e1 gelgjuskei\u00f0i, &#8211; en gat veri\u00f0 skemmtilegur, \u00feegar fari\u00f0 var a\u00f0 spjalla vi\u00f0 hann. Hann var sonur skipstj\u00f3rans og h\u00e9t \u00d3li Galante og \u00fea\u00f0 h\u00e9t skipi\u00f0 l\u00edka.<\/p>\n\n\n\n<p>&nbsp; Ekki man \u00e9g hva\u00f0 Nor\u00f0mennirnir voru lengi hj\u00e1 okkur, en b\u00fdst vi\u00f0, a\u00f0 \u00fea\u00f0 hafi veri\u00f0 um h\u00e1lfsm\u00e1na\u00f0ar t\u00edmi. Svo miki\u00f0 er v\u00edst, a\u00f0 \u00feeir voru oft a\u00f0 leika s\u00e9r vi\u00f0 okkur str\u00e1kana \u00e1 t\u00faninu \u00feegar unni\u00f0 var vi\u00f0 heyskapinn. Vi\u00f0 vorum \u00fe\u00e1 samankomnir \u00fearna fj\u00f3rir str\u00e1kar \u00e1 aldrinum 6 &#8211; 8 \u00e1ra, \u00fev\u00ed Bergur Gunnarsson og Steinunn, sem seinna fluttu til Hellisfjar\u00f0ar og \u00fea\u00f0an um aldam\u00f3tin til Amer\u00edku, voru hj\u00e1 okkur um \u00feessar mundir. \u00c1ttu \u00feau tvo drengi \u00e1 l\u00edku reki og vi\u00f0 Ari vorum. \u00deeir h\u00e9tu Bergsteinn og \u00deorsteinn og var hann yngri.<\/p>\n\n\n\n<p>&nbsp; \u00deegar veri\u00f0 var a\u00f0 hir\u00f0a heyi\u00f0 og b\u00fai\u00f0 a\u00f0 setja \u00e1 reipin, var Anton a\u00f0 leika s\u00e9r a\u00f0 \u00fev\u00ed a\u00f0 taka okkur str\u00e1kana og henda okkur \u00e1 baggana. Vildu \u00feeir \u00fe\u00e1 oft fara um koll, en hann var ekki seinn \u00e1 s\u00e9r, en rauk til a\u00f0 hr\u00faga \u00feeim upp aftur. \u00dea\u00f0 var hans yndi a\u00f0 leika s\u00e9r \u00ed heyinu. Oft t\u00f3k hann s\u00f6xurnar og l\u00e9t \u00fe\u00e6r \u00e1 reipin og \u00fe\u00e1 var hann v\u00eds til a\u00f0 taka einhvern okkar str\u00e1kanna og henda \u00e1 baggann me\u00f0 s\u00f6xunum.<\/p>\n\n\n\n<p>&nbsp; Bergur Gunnarsson var einhver mesti fj\u00f6rma\u00f0ur sem \u00e9g hef \u00feekkt og mesta lipurmenni.<\/p>\n\n\n\n<p>&nbsp; \u00dea\u00f0 var si\u00f0ur \u00fe\u00e1, og er v\u00ed\u00f0a enn, a\u00f0 l\u00e1ta k\u00e1lfa ganga \u00e1 t\u00fanunum. \u00deetta sumar var gr\u00e1r k\u00e1lfskjatti \u00e1 t\u00faninu hj\u00e1 okkur. Oft var Anton og vi\u00f0 str\u00e1karnir a\u00f0 leika okkur vi\u00f0 k\u00e1lfinn, en k\u00e1lfsi var or\u00f0inn h\u00e1lflei\u00f0ur \u00e1 \u00feessum glettingum og \u00e1tti \u00fea\u00f0 til, a\u00f0 \u00fdta vi\u00f0 okkur str\u00e1kunum me\u00f0 hausnum.<\/p>\n\n\n\n<p>Eitt sinn \u00feegar veri\u00f0 var a\u00f0 hir\u00f0a hey af t\u00faninu, var k\u00e1lfsi \u00fear n\u00e1l\u00e6gt og \u00deorsteinn a\u00f0 glettast vi\u00f0 hann.&nbsp; Heyrum vi\u00f0 \u00fe\u00e1 allt \u00ed einu mikil hlj\u00f3\u00f0. Var \u00fe\u00e1 k\u00e1lfurinn b\u00fainn a\u00f0 leggja \u00deorstein og eitthva\u00f0 farinn a\u00f0 nudda hausnum vi\u00f0 hann. Allir ruku upp til handa og f\u00f3ta a\u00f0 bjarga drengnum. Anton var \u00fe\u00e1 ekki seinn \u00e1 s\u00e9r, en \u00fea\u00f0 m\u00e1tti einu gilda. \u00de\u00f3 hann v\u00e6ri fremur flj\u00f3tur a\u00f0 hlaupa, \u00fe\u00e1 var Bergur lang fyrstur og t\u00f3k \u00ed r\u00f3funa \u00e1 k\u00e1lfinum og henti honum langar lei\u00f0ir. \u00c9g hef aldrei s\u00e9\u00f0 mann hlaupa eins hratt og hann. Meira a\u00f0 segja haf\u00f0i hann \u00e6ft sig \u00ed handahlaupi.<\/p>\n\n\n\n<p>&nbsp; Hjallur st\u00f3\u00f0 fyrir ne\u00f0an t\u00fani\u00f0 \u00ed Seli \u00e1 st\u00f3rum grasbala. Vorum vi\u00f0 oft a\u00f0 leika okkur \u00fear ni\u00f0ur fr\u00e1.<\/p>\n\n\n\n<p>&nbsp; Einu sinni sem oftar vorum vi\u00f0 \u00fear me\u00f0 Bergi. Hann var eitthva\u00f0 a\u00f0 eiga vi\u00f0 har\u00f0fisk \u00ed hjallinum, en vi\u00f0 vorum \u00e1 balanum fyrir utan hjallinn. Vitum vi\u00f0 \u00fe\u00e1 ekki fyrri til, en Bergur kemur \u00e1 \u00feessari vo\u00f0afer\u00f0 \u00e1 handahlaupum eftir balanum. Vi\u00f0 gl\u00e1ptum \u00e1 \u00feetta eins og naut \u00e1 n\u00fdvirki, h\u00f6f\u00f0um aldrei s\u00e9\u00f0 \u00feetta \u00e1\u00f0ur. Eftir \u00feetta f\u00f3rum vi\u00f0 a\u00f0 reyna a\u00f0 \u00e6fa handahlaup, en g\u00e1fumst strax upp vi\u00f0 \u00fea\u00f0.<\/p>\n\n\n\n<h2 class=\"wp-block-heading\">IX<\/h2>\n\n\n\n<p>&nbsp; \u00c9g held m\u00e9r s\u00e9 \u00f3h\u00e6tt a\u00f0 fullyr\u00f0a a\u00f0 fa\u00f0ir minn hafi veri\u00f0 fremur vins\u00e6ll ma\u00f0ur og margur fundi\u00f0 til me\u00f0 honum \u00e1 \u00feeim \u00e1rum, sem hann \u00e1tti erfi\u00f0ast. Me\u00f0al \u00feeirra voru \u00c1rni \u00ed Gr\u00e6nanesi og Hermann \u00ed Skuggahl\u00ed\u00f0.<\/p>\n\n\n\n<p>&nbsp; \u00dea\u00f0 var einn vetur, a\u00f0 miki\u00f0 veiddist af sm\u00e1ufsa h\u00e9r \u00ed Nor\u00f0fir\u00f0i. Kom \u00feeim br\u00e6\u00f0rum \u00fe\u00e1 \u00ed hug, a\u00f0 koma einhverju af \u00feessari bj\u00f6rg til f\u00f6\u00f0ur m\u00edns og vissu, a\u00f0 \u00fea\u00f0 mundi vel \u00feegi\u00f0. L\u00e9tu \u00feeir ekki sitja vi\u00f0 hugsunina eina, heldur fara me\u00f0 b\u00e1t fullan af ufsa til Vi\u00f0fjar\u00f0ar og sendu \u00fea\u00f0an mann til Kirkjub\u00f3ls me\u00f0 skilabo\u00f0 til f\u00f6\u00f0ur m\u00edns. Til \u00feeirrar farar valdist Dav\u00ed\u00f0, sonur \u00c1rna. Man \u00e9g vel \u00feegar hann kom til okkar um kv\u00f6ld \u00ed hr\u00ed\u00f0arve\u00f0ri allur rennandi blautur. \u00c1 \u00feeim \u00e1rum var l\u00edti\u00f0 hugsa\u00f0 um hl\u00edf\u00f0arf\u00f6t, litlir peningar til og \u00fear af lei\u00f0andi l\u00edti\u00f0 um \u00fea\u00f0 fengist \u00fe\u00f3 menn blotnu\u00f0u. Menn voru \u00feessu l\u00edka vanir.<\/p>\n\n\n\n<p>&nbsp; Var n\u00fa a\u00f0 sl\u00e6gja ufsann og koma honum heim. M\u00f3\u00f0urfa\u00f0ir minn, Stef\u00e1n Stef\u00e1nsson, f\u00f3r til Vi\u00f0fjar\u00f0ar me\u00f0 okkur Ara til a\u00f0 sl\u00e6gja ufsann. Vi\u00f0 ur\u00f0um a\u00f0 draga hann \u00e1 sle\u00f0a utan af str\u00f6nd og inn a\u00f0 Vi\u00f0fir\u00f0i, en snj\u00f3r var \u00fe\u00e1 t\u00f6luver\u00f0ur \u00e1 j\u00f6r\u00f0u, a\u00f0 mig minnir. \u00deetta hefur liklega veri\u00f0 \u00ed n\u00f3vember e\u00f0a desember.<\/p>\n\n\n\n<p>&nbsp; Vi\u00f0 fluttum allan ufsann a\u00f0 utan \u00e1\u00f0ur en vi\u00f0 byrju\u00f0um a\u00f0 sl\u00e6gja hann. Vi\u00f0 fengum a\u00f0 vera \u00ed fj\u00f3sinu hj\u00e1 Sveini, \u00fev\u00ed \u00f3gerningur var a\u00f0 vera \u00fati um h\u00e1vetur, \u00feegar allra ve\u00f0ra var von.<\/p>\n\n\n\n<p>&nbsp; Fj\u00f3si\u00f0 sneri \u00ed austur og vestur. \u00deykkur torf- og grj\u00f3tveggur var a\u00f0 sunnanver\u00f0u, en inngangur \u00ed fj\u00f3si\u00f0 alveg vi\u00f0 vesturstafn. \u00deegar inn \u00far dyrunum kom var talsvert r\u00fam, \u00fev\u00ed hli\u00f0arveggurinn var l\u00edklega einar tv\u00e6r \u00e1lnir \u00e1 \u00feykkt, eins og v\u00ed\u00f0a ger\u00f0ist \u00ed \u00fe\u00e1 daga. Og inngangurinn var sj\u00e1lfsagt einar tv\u00e6r \u00e1lnir \u00e1 breidd.<\/p>\n\n\n\n<p>&nbsp; \u00cd \u00feessum gangi sat afi vi\u00f0 a\u00f0 sl\u00e6gja ufsann, en vi\u00f0 Ari innar.<\/p>\n\n\n\n<p>&nbsp; Fj\u00f3si\u00f0 var fullt af rottu, og beljurnar tv\u00e6r, sem \u00ed fj\u00f3sinu voru, \u00e6tlu\u00f0u vitlausar a\u00f0 ver\u00f0a \u00feegar h\u00fan skaust um b\u00e1sana.<\/p>\n\n\n\n<p>&nbsp; Svo haga\u00f0i til \u00ed Vi\u00f0fir\u00f0i, a\u00f0 inngangur \u00ed ba\u00f0stofuna var austan vi\u00f0 fj\u00f3si\u00f0, \u00fear gengi\u00f0 inn um \u00feilvegg, s\u00ed\u00f0an gangur til til vesturs og stigi upp \u00e1 lofti\u00f0 var r\u00e9tt fyrir aftan a\u00f0ra k\u00fana og ekkert \u00feil \u00e1 milli.<\/p>\n\n\n\n<p>&nbsp; \u00de\u00e1 kom n\u00fa str\u00e1kurinn upp \u00ed okkur br\u00e6\u00f0rum. \u00deegar vi\u00f0 f\u00f3rum upp stigann \u00ed mat og kaffi, h\u00f6f\u00f0um vi\u00f0 me\u00f0 okkur ufsahausa og fleyg\u00f0um \u00feeim upp \u00ed j\u00f6turnar hj\u00e1 k\u00fanum. H\u00f6f\u00f0um vi\u00f0 gaman af a\u00f0 sj\u00e1 \u00fe\u00e6r dj\u00f6flast \u00e1 b\u00e1sunum. \u00de\u00f3 \u00fe\u00e6r l\u00e6gju j\u00f3rtrandi \u00ed b\u00e6li s\u00ednu, ruku \u00fe\u00e6r upp eins og trylltar skepnur, \u00feegar vi\u00f0 k\u00f6stu\u00f0um hausunum. Hafa \u00fe\u00e6r haldi\u00f0, a\u00f0 \u00feetta v\u00e6ri b\u00f6lvu\u00f0 rottan.<\/p>\n\n\n\n<p>&nbsp; Afi var oft a\u00f0 tala um \u00fea\u00f0 vi\u00f0 Svein, a\u00f0 \u00fea\u00f0 v\u00e6ri n\u00fa meiri rottugangurinn \u00ed \u00feessu fj\u00f3si. \u201d J\u00e1, minnstu n\u00fa&nbsp; \u201d ekki \u00e1 \u00fea\u00f0 helv\u00edti\u201d, sag\u00f0i Sveinn. \u201d \u00c9g held h\u00fan geri beljurnar vitlausar fyrir m\u00e9r \u00e1 endanum\u201d. Au\u00f0vita\u00f0 s\u00e1u k\u00fdrnar oft rottu, en ekki b\u00e6ttu hrekkir okkar \u00far sk\u00e1k.<\/p>\n\n\n\n<p>&nbsp; Ekki man \u00e9g hva\u00f0 lengi vi\u00f0 vorum a\u00f0 sl\u00e6gja ufsann, minnir \u00fea\u00f0 vera \u00fer\u00edr dagar. \u00deessa daga var sunnan\u00e1tt og feikna rigning me\u00f0 k\u00f6flum, hitave\u00f0ur og h\u00f6f\u00f0um vi\u00f0 \u00fev\u00ed fj\u00f3si\u00f0 opi\u00f0.<\/p>\n\n\n\n<p>&nbsp; N\u00fa var \u00fea\u00f0 dag einn, er vi\u00f0 s\u00e1tum a\u00f0 starfa okkar, en k\u00fdrnar l\u00e1gu j\u00f3rtrandi \u00e1 b\u00e1sunum. \u00de\u00e1 blossa\u00f0i str\u00e1kurinn upp \u00ed okkur. T\u00f3kum vi\u00f0 nokkra ufsahausa hvor og k\u00f6stu\u00f0um \u00feeim upp \u00ed b\u00e1sana, en g\u00e6ttum \u00feess vel, a\u00f0 afi gamli s\u00e6i ekki til okkar. Beljurnar ruku upp eins og vitlausar skepnur. \u00d6nnur sleit sig lausa og leita\u00f0i dyra, komst \u00fat og alla lei\u00f0 \u00fat \u00e1 t\u00fan. Vi\u00f0 Ari for\u00f0u\u00f0um okkur til hli\u00f0ar af tr\u00f6\u00f0inni, en afi sat vi\u00f0 vesturvegginn, eins og \u00e9g hef \u00e1\u00f0ur sagt, og einhvern veginn komst beljan framhj\u00e1 honum \u00e1n \u00feess a\u00f0 mei\u00f0a hann.<\/p>\n\n\n\n<p>&nbsp; \u00cd \u00feetta sinn ur\u00f0um vi\u00f0 br\u00e6\u00f0ur reglulega hr\u00e6ddir, fyrst og fremst um a\u00f0 beljan mundi st\u00f3rska\u00f0a afa gamla og svo h\u00e9ldum vi\u00f0, a\u00f0 beljan mundi beinbrj\u00f3ta sig, \u00fev\u00ed nokku\u00f0 var svell\u00f3tt \u00fati.<\/p>\n\n\n\n<p>&nbsp; Annar okkar hlj\u00f3p strax til Sveins a\u00f0 l\u00e1ta hann vita hvar komi\u00f0 v\u00e6ri. Hann var a\u00f0 venju \u00ed sm\u00ed\u00f0ah\u00fasi s\u00ednu og kom strax til a\u00f0 n\u00e1 \u00ed k\u00fana og koma henni aftur \u00e1 b\u00e1sinn, en har\u00f0banna\u00f0i okkur a\u00f0 hafa fj\u00f3si\u00f0 opi\u00f0 framvegis, sem von var.<\/p>\n\n\n\n<p>&nbsp; Miki\u00f0 ur\u00f0um vi\u00f0 br\u00e6\u00f0ur fegnir, a\u00f0 ekki skyldu nein vandr\u00e6\u00f0i af \u00feessu hlj\u00f3tast, en ekki g\u00e1tum vi\u00f0 a\u00f0 okkur gert, a\u00f0 hl\u00e6ja a\u00f0 \u00f6llu saman eftir \u00e1.&nbsp; En ekki m\u00e1ttum vi\u00f0 l\u00e1ta afa sj\u00e1 \u00fea\u00f0, f\u00f3rum vi\u00f0 \u00fev\u00ed \u00fat og fram fyrir b\u00e6inn og \u00fear veltumst vi\u00f0 af hl\u00e1tri en eftir \u00feetta hentum vi\u00f0 ekki ufsahausum upp \u00ed b\u00e1sana til k\u00fanna.<\/p>\n\n\n\n<p>&nbsp; Sveini Bjarnasyni \u00ed Vi\u00f0fir\u00f0i var alltaf hl\u00fdtt til pabba og hefur sennilega ekki s\u00edst veri\u00f0 fyrir \u00fea\u00f0, a\u00f0 pabbi f\u00f3r margar fer\u00f0ir til Vi\u00f0fjar\u00f0ar, \u00feegar Gu\u00f0r\u00fan, fyrri kona Sveins l\u00e1 veik, b\u00e6\u00f0i f\u00f3r hann me\u00f0 me\u00f0\u00f6l og til a\u00f0 gefa g\u00f3\u00f0 r\u00e1\u00f0, eftir s\u00ednu hyggjuviti. Hann f\u00e9kkst vi\u00f0 h\u00f3m\u00f3patal\u00e6kningar og \u00e1tti st\u00f3ra b\u00f3k, sem hann var oft a\u00f0 lesa \u00ed. Hann hj\u00e1lpa\u00f0i upp \u00e1 marga, sem til hans leitu\u00f0u og veit \u00e9g ekki til a\u00f0 hann t\u00e6ki borgun fyrir. Oft f\u00f3rum vi\u00f0 br\u00e6\u00f0ur me\u00f0 gamla byssu og fleira til Sveins til vi\u00f0ger\u00f0ar, en aldrei vildi hann taka neitt fyrir \u00fe\u00e6r vi\u00f0ger\u00f0ir, en sag\u00f0i alltaf a\u00f0 pabbi \u00e6tti \u00fea\u00f0 hj\u00e1 s\u00e9r.<\/p>\n\n\n\n<p>&nbsp; N\u00fa var eftir a\u00f0 koma ufsanum heim a\u00f0 Kirkjub\u00f3li. Daginn eftir a\u00f0 vi\u00f0 lukum vi\u00f0 a\u00f0 sl\u00e6gja hann, var bl\u00ed\u00f0skaparve\u00f0ur. \u00de\u00e1 voru sendir, a\u00f0 mig minnir, sex menn fr\u00e1 Karlssk\u00e1la til a\u00f0 bera hann \u00ed pokum yfir Dys og alla lei\u00f0 \u00fat a\u00f0 Kirkjub\u00f3li. Mennirnir voru \u00feessir: \u00d3lafur, \u00c1smundur (hann bj\u00f3 lengi \u00e1 Bjargi \u00ed Rey\u00f0arfir\u00f0i og skrifa\u00f0i b\u00f3kina \u201d \u00c1 sj\u00f3 og landi\u201d), Erlendur Stef\u00e1nsson br\u00f3\u00f0ir J\u00f3n\u00ednu lj\u00f3sm\u00f3\u00f0ur \u00e1 Karlssk\u00e1la, Au\u00f0unn og \u00deorleifur Stef\u00e1nssynir og Gu\u00f0mundur Stef\u00e1nsson, sem mig minnir hafa veri\u00f0 br\u00f3\u00f0ir Au\u00f0uns og \u00deorleifs. Hann var eineyg\u00f0ur ma\u00f0ur, h\u00e6gur og stilltur og \u00e1tti fyrir konu Ingveldi \u00deorl\u00e1ksd\u00f3ttur, systur G\u00edsla, sem h\u00e9r (\u00e1 Nor\u00f0fir\u00f0i) bj\u00f3 um langan aldur. \u00deeirra son var \u00deorl\u00e1kur skipstj\u00f3ri \u00e1 Eskifir\u00f0i. Hann d\u00f3 \u00e1 besta aldri og allir eru menn \u00feessir l\u00e1tnir, nema \u00d3lafur \u00e1 Helgust\u00f6\u00f0um vi\u00f0 Rey\u00f0arfj\u00f6r\u00f0.<\/p>\n\n\n\n<p>&nbsp; Ekki man \u00e9g hvort allur ufsinn komst heim til okkar, en sj\u00e1lfsagt hafa \u00feeir bori\u00f0 um 50 kg. bagga hver, \u00fev\u00ed \u00fea\u00f0 \u00fe\u00f3ttu ekkert of st\u00f3rir baggar \u00ed \u00fe\u00e1 daga. Svo miki\u00f0 er v\u00edst, a\u00f0 \u00feetta var st\u00e6r\u00f0ar hr\u00faga heima \u00feegar allir voru b\u00fanir a\u00f0 hella \u00far s\u00ednum pokum.<\/p>\n\n\n\n<p>&nbsp; Ekkert man \u00e9g hvernig \u00feeir komust eftir \u00fev\u00ed \u00e1 Karlssk\u00e1la, Eir\u00edkur gamli og synir hans Bj\u00f6rn og Gu\u00f0ni, a\u00f0 pabbi \u00feurfti \u00e1 \u00feessari hj\u00e1lp a\u00f0 halda. Sennilega hefur \u00fea\u00f0 fr\u00e9st fr\u00e1 Krossanesi, \u00fev\u00ed \u00fear voru t\u00ed\u00f0ar fer\u00f0ir \u00e1 milli. \u00deeir Karlssk\u00e1lamenn r\u00e9ttu pabba oft hj\u00e1lparh\u00f6nd, \u00feegar hann \u00e1tti erifi\u00f0ast uppdr\u00e1ttar. Hann reyndi eftir \u00fev\u00ed sem hann gat, a\u00f0 launa \u00feeim, f\u00f3\u00f0ra\u00f0i fyrir \u00fe\u00e1 l\u00f6mb og geld naut og l\u00e1na\u00f0i \u00feeim engjar inn \u00ed Kirkjub\u00f3lsfjalli.<\/p>\n\n\n\n<h2 class=\"wp-block-heading\">X<\/h2>\n\n\n\n<p>&nbsp; Af \u00fev\u00ed a\u00f0 \u00e9g var mesta afabarn \u00ed uppvextinum, langar mig a\u00f0 minnast Stef\u00e1ns afa m\u00edns d\u00e1l\u00edti\u00f0 frekar \u00ed \u00fe\u00e6tti \u00feessum. \u00c9g var jafnan me\u00f0 honum, eftir a\u00f0 \u00e9g gat eitthva\u00f0 fari\u00f0 a\u00f0 fer\u00f0ast, og \u00fe\u00e1 fyrst og fremst hinga\u00f0 nor\u00f0ur a\u00f0 Nesi, \u00feegar hann heims\u00f3tti Krist\u00ednu d\u00f3ttur s\u00edna og \u00de\u00f3rarin H\u00e1var\u00f0sson, en \u00feau bjuggu h\u00e9r \u00fati \u00e1 Nesi \u00ed Gamla-L\u00fa\u00f0v\u00edksh\u00fasinu, sem n\u00fa er kalla\u00f0. Svo var hann vel kunnugur Sveini kaupmanni Sigf\u00fassyni, kom alltaf til hans og f\u00e9kk sj\u00f3\u00f0andi heitt kaffi. \u00dea\u00f0 var svo heitt, a\u00f0 \u00f3drekkandi var. \u00de\u00e1 spur\u00f0i afi gamli hvort hann \u00e6tti ekki eitthva\u00f0 til a\u00f0 k\u00e6la \u00fea\u00f0 me\u00f0. Sveinn vissi hva\u00f0 s\u00e1 aldra\u00f0i \u00e1tti vi\u00f0 og setti brenniv\u00ednsfl\u00f6skuna \u00e1 bor\u00f0i\u00f0, og yfir kaffinu og fl\u00f6skunni gat hann seti\u00f0 og rabba\u00f0 svo og svo lengi, \u00fev\u00ed hann var fr\u00f3\u00f0ur um margt og st\u00e1lminnugur, karlinn. Ekki man \u00e9g til \u00feess, a\u00f0 \u00e9g f\u00e6ri me\u00f0 honum inn til Sveins, en \u00e9g var alltaf me\u00f0 honum \u00feegar hann heims\u00f3tti \u00d3laf gamla Hansson og Gu\u00f0r\u00fanu konu hans. \u00deau voru bestu kunningjar hans og bjuggu \u00fear sem n\u00fa er \u201dG\u00fatt\u00f3\u201d e\u00f0a f\u00e9lagsheimili\u00f0. Einn sunnudag sem oftar f\u00f3rum vi\u00f0 a\u00f0 heims\u00e6kja \u00feau. Alltaf munu \u00feau hafa \u00e1tt v\u00edn handa karlinum, \u00fev\u00ed \u00feau vissu vel hva\u00f0 honum \u00fe\u00f3tti \u00fea\u00f0 gott. Hann drakk \u00fea\u00f0 alltaf me\u00f0 heitu kaffi sykurlausu. \u00cd \u00feetta sinn sat hann lengi hj\u00e1 \u00feeim og tali\u00f0 barst a\u00f0 raunum hans, \u00feegar hann missti J\u00f3n son sinn um \u00fer\u00edtugt. Hann var elstur barnanna og hefur sennilega r\u00e1\u00f0i\u00f0 miklu fyrir heimilinu eftir a\u00f0 hann komst upp. \u00cd \u00feetta sinn var hann or\u00f0inn t\u00f6luvert kenndur. Allt \u00ed einu s\u00e9 \u00e9g a\u00f0 hann er farinn a\u00f0 t\u00e1rfella \u00fat af raunum s\u00ednum, og \u00fe\u00e1 \u00feurfti \u00e9g n\u00fa ekki meira, f\u00f3r a\u00f0 h\u00e1orga og ba\u00f0 hann blessa\u00f0an a\u00f0 koma strax til Krist\u00ednar og \u00de\u00f3rarins.<\/p>\n\n\n\n<p>&nbsp; \u00d3lafur Hansson f\u00f3\u00f0ra\u00f0i oft l\u00f6mb fyrir afa minn, en hann \u00e1tti nokkrar kindur um \u00feetta leyti. \u00dev\u00ed var \u00fea\u00f0 um vort\u00edma a\u00f0 vi\u00f0 vorum h\u00e9r \u00e1 fer\u00f0inni og t\u00f3kum me\u00f0 okkur fj\u00f3ra gemlinga \u00feegar vi\u00f0 f\u00f3rum heim. F\u00f3rum vi\u00f0 sj\u00f3lei\u00f0ina til Vi\u00f0fjar\u00f0ar og vorum \u00fear um n\u00f3ttina. Morguninn eftir var ekki sem best ve\u00f0ur\u00fatlit, nor\u00f0austan belgingur og d\u00e1l\u00edtill snj\u00f3hreytingur. Afa gamla bl\u00f6skra\u00f0i ekki allt \u00ed fer\u00f0al\u00f6gum, enda \u00fdmsu vanur. Hann vildi ekki ver\u00f0a \u00fearna ve\u00f0urtepptur, ef til vill \u00ed nokkra daga, vildi komast heim me\u00f0 s\u00edna gemlinga sem allra fyrst. \u00dev\u00ed l\u00f6g\u00f0um v\u00ed\u00f0 af sta\u00f0, \u00fe\u00f3 \u00fatliti\u00f0 v\u00e6ri ekki sem best.<\/p>\n\n\n\n<p>&nbsp; Gemlingarnir h\u00f6f\u00f0u veri\u00f0 vandir vi\u00f0 matargj\u00f6f, \u00fea\u00f0 er a\u00f0 \u00e9ta r\u00fagbrau\u00f0sdeig. Um a\u00f0ra matargj\u00f6f var ekki a\u00f0 r\u00e6\u00f0a \u00ed \u00fe\u00e1 daga. Og \u00feeim hugna\u00f0ist \u00fea\u00f0 g\u00f6mlu hj\u00f3nunum, a\u00f0 l\u00e1ta okkur hafa nokkur k\u00f6kudeig me\u00f0 okkur til a\u00f0 lokka \u00fe\u00e1, ef illa gengi a\u00f0 koma \u00feeim \u00e1fram.<\/p>\n\n\n\n<p>&nbsp; Vi\u00f0 fengum s\u00e6milega gott inn Vi\u00f0fj\u00f6r\u00f0 og alla lei\u00f0 inn \u00e1 svokalla\u00f0a Br\u00f6ttubrekku, en alltaf var heldur a\u00f0 hvessa me\u00f0 \u00e9ljagangi.<\/p>\n\n\n\n<p>&nbsp; Ekki er nema 15 &#8211; 20 m\u00edn\u00fatna gangur af Br\u00f6ttubrekku upp \u00e1 Vi\u00f0fjar\u00f0ardysina, en \u00e9g get tr\u00faa\u00f0, a\u00f0 vi\u00f0 h\u00f6fum veri\u00f0 klukkustund a\u00f0 komast \u00feennan sp\u00f6l. Er \u00fear eftir dal a\u00f0 fara og minnir mig hann vera kalla\u00f0ur Skammidalur. \u00deegar vi\u00f0 komum upp \u00e1 hann mi\u00f0jan rokhvessti me\u00f0 snj\u00f3bleytu.<\/p>\n\n\n\n<p>&nbsp; F\u00f3r m\u00e9r n\u00fa ekki a\u00f0 l\u00edtast \u00e1 blikuna og haf\u00f0i or\u00f0 \u00e1 \u00fev\u00ed vi\u00f0 karlinn, a\u00f0 sn\u00faa aftur, en hann var n\u00fa ekki alveg \u00e1 \u00fev\u00ed, saup bara \u00e1 pela s\u00ednum, sem hann haf\u00f0i alltaf me\u00f0 s\u00e9r \u00ed bl\u00e1r\u00f6nd\u00f3ttum hnakk- e\u00f0a malpoka. Hann taldi m\u00e9r tr\u00fa um, a\u00f0 ve\u00f0ri\u00f0 v\u00e6ri betra hinu megin vi\u00f0 Dysina, sem og l\u00edka var. \u00dea\u00f0 var l\u00edka l\u00edti\u00f0 vit \u00ed a\u00f0 sn\u00faa aftur, \u00fev\u00ed \u00fe\u00e1 var \u00e1 m\u00f3ti ve\u00f0rinu a\u00f0 s\u00e6kja. Kom s\u00e9r n\u00fa vel a\u00f0 hafa brau\u00f0deigi\u00f0. Gemlingarnir voru farnir a\u00f0 letjast, f\u00e6r\u00f0 tekin a\u00f0 \u00feyngjast, \u00fev\u00ed snj\u00f3r var \u00ed efra. T\u00f3k n\u00fa afi gamli sinn deigbitann \u00ed hvora h\u00f6nd, gekk \u00e1 undan og l\u00e9t gemlingana sm\u00e1 narta \u00ed. Svona sm\u00e1mj\u00f6ku\u00f0umst vi\u00f0 \u00e1fram \u00fear til vi\u00f0 \u00e1ttum skamma lei\u00f0 \u00f3farna. Ger\u00f0i \u00fe\u00e1 \u00e1 okkur snarpa hrynu, dimmvi\u00f0ris byl um t\u00edma. \u00de\u00e1 var m\u00e9r n\u00fa \u00f6llum loki\u00f0 og f\u00f3r a\u00f0 h\u00e1orga, taldi alveg v\u00edst, a\u00f0 vi\u00f0 myndum ver\u00f0a \u00fearna \u00fati.<\/p>\n\n\n\n<p>&nbsp; En karlinn var n\u00fa ekki alveg \u00e1 \u00fev\u00ed, taldi \u00ed mig kjarkinn og sag\u00f0i, a\u00f0 n\u00fa v\u00e6rum vi\u00f0 alveg a\u00f0 komast upp \u00e1 Dysina, sem og l\u00edka var. Og \u00fe\u00e1 var ekki lengi a\u00f0 skipta um. Vi\u00f0 fengum a\u00f0 mestu logn ni\u00f0ur Dysjardalinn, en t\u00f6luver\u00f0a snj\u00f3bleytu.<\/p>\n\n\n\n<p>&nbsp; \u00c1 Vi\u00f0fjar\u00f0ardys er st\u00e6r\u00f0ar grj\u00f3thaugur. \u00dear eiga a\u00f0 vera dysja\u00f0ir 18 \u00fatlendingar, sem \u00fear voru drepnir, og eiga allir, sem fara \u00fearna um, a\u00f0 kasta \u00ed hauginn \u00ferem steinum.<\/p>\n\n\n\n<p>&nbsp; \u00deegar vi\u00f0 komum a\u00f0 Karlsst\u00f6\u00f0um, innsta b\u00e6 \u00ed Va\u00f0lav\u00edk, var komi\u00f0 s\u00e6milega gott ve\u00f0ur og \u00feau hj\u00f3nin, \u00c1smundur J\u00f3nsson og \u00de\u00f3runn Halld\u00f3rsd\u00f3ttir, sem s\u00ed\u00f0ar bjuggu \u00ed Vindheimi, t\u00f3ku \u00e1 m\u00f3ti okkur af sinni alkunnu g\u00f3\u00f0semd og gestrisni. \u00de\u00f3runn, sem var feikna barng\u00f3\u00f0 kona, f\u00e6r\u00f0i mig \u00far pl\u00f6ggum og ystu f\u00f6tum, \u00fev\u00ed allur var \u00e9g or\u00f0inn gegnblautur. L\u00e9t h\u00fan mig fara upp \u00ed r\u00fam me\u00f0an h\u00fan \u00feurrka\u00f0i f\u00f6tin, og gaf m\u00e9r sj\u00f3\u00f0heita mj\u00f3lk a\u00f0 drekka. En ekkert bar \u00e1 afa gamla, enda volkinu vanur. Hann f\u00e9kk s\u00e9r kaffisopa og \u00e1tti v\u00edst eitthva\u00f0 eftir \u00e1 fer\u00f0apelanum til a\u00f0 k\u00e6la hann me\u00f0.<\/p>\n\n\n\n<p>&nbsp; \u00c9g var sem annar ma\u00f0ur eftir vi\u00f0t\u00f6kurnar sem \u00e9g f\u00e9kk hj\u00e1 \u00feessari blessa\u00f0ri konu og vorum vi\u00f0 flj\u00f3tir heim a\u00f0 Kirkjub\u00f3li, en \u00feanga\u00f0 er um \u00feriggja stundarfj\u00f3r\u00f0unga gangur fr\u00e1 Karlsst\u00f6\u00f0um.<\/p>\n\n\n\n<h2 class=\"wp-block-heading\">XI<\/h2>\n\n\n\n<p>&nbsp; Oft h\u00f6f\u00f0um vi\u00f0 g\u00f3\u00f0an b\u00fab\u00e6ti af silungnum, sem vi\u00f0 veiddum \u00ed \u00d3snum, sem er fast vi\u00f0 t\u00fani\u00f0 \u00e1 Kirkjub\u00f3li og skilur l\u00f6nd Va\u00f0la og Kirkjub\u00f3ls. Aldrei voru l\u00f6g\u00f0 net \u00ed \u00d3sinn \u00fev\u00ed hann var svo l\u00edtill \u00e1 fj\u00f6ru, en st\u00e6r\u00f0ar l\u00f3n \u00e1 st\u00f3rstraumsfl\u00f3\u00f0um. \u00dea\u00f0 voru alltaf h\u00f6f\u00f0 tv\u00f6 net og dregi\u00f0 fyrir. Me\u00f0 anna\u00f0 neti\u00f0 var fari\u00f0 \u00fat undir \u00f3skjaft, en hitt lengst inn eftir, voru \u00feau svo dregin hvort \u00e1 m\u00f3ti \u00f6\u00f0ru. Veiddist oft mikill silungur me\u00f0 \u00feessu m\u00f3ti. Mest var vei\u00f0in \u00ed j\u00fal\u00ed og \u00e1g\u00fast.<\/p>\n\n\n\n<p>&nbsp; \u00dea\u00f0 var einu sinni s\u00ed\u00f0la sumars, a\u00f0 vi\u00f0 f\u00f3rum a\u00f0 draga fyrir. Vi\u00f0 afi f\u00f3rum me\u00f0 neti\u00f0 sem a\u00f0 utan var dregi\u00f0. \u00deurfti annar a\u00f0 va\u00f0a yfir \u00d3sinn, sem oft var nokku\u00f0 dj\u00fapur \u00feegar fari\u00f0 var a\u00f0 fl\u00e6\u00f0a. Au\u00f0vita\u00f0 t\u00f3k afi \u00fea\u00f0 a\u00f0 s\u00e9r, \u00fev\u00ed hann var \u00f3pr\u00fattinn a\u00f0 va\u00f0a. \u00deegar hann er kominn vel \u00fat \u00ed mi\u00f0jan \u00d3sinn er hann kominn \u00ed mitti. \u00de\u00f3tti honum \u00fea\u00f0 ekki miki\u00f0 og heldur \u00e1fram, en a\u00f0al \u00e1llinn var \u00fe\u00e1 eftir. T\u00f3k \u00e9g \u00fe\u00e1 a\u00f0 kalla til hans og bi\u00f0ja hann a\u00f0 sn\u00faa aftur og reyna \u00e1 \u00f6\u00f0rum sta\u00f0, en hann var n\u00fa ekki alveg \u00e1 \u00fev\u00ed og heldur bara \u00e1fram \u00fear til hann er kominn upp undir hendur. \u00de\u00e1 f\u00f3r m\u00e9r n\u00fa ekki a\u00f0 l\u00edtast \u00e1 blikuna og tek a\u00f0 hr\u00f3pa og kalla og bi\u00f0 hann blessa\u00f0an a\u00f0 h\u00e6tta vi\u00f0 \u00feetta, hann komist ekki \u00fearna yfir. En hann l\u00e9t sem hann heyr\u00f0i ekki til m\u00edn, en heldur \u00e1fram \u00fear til hann er kominn langlei\u00f0ina yfir. Allt \u00ed einu s\u00e9 \u00e9g, a\u00f0 hann \u00e9 eitthva\u00f0 erfitt me\u00f0 a\u00f0 komast \u00e1fram og br\u00fdst um og lendir alveg \u00e1 kaf, en kemur strax upp aftur me\u00f0 mesta b\u00e6gslagangi og r\u00edfur sig yfir \u00e1linn og \u00fear me\u00f0 var hann sama sem kominn yfir. Miki\u00f0 var \u00e9g or\u00f0inn hr\u00e6ddur um karlinn, en samt held \u00e9g a\u00f0 \u00e9g hafi ekki veri\u00f0 farinn a\u00f0 orga, en n\u00e6rri l\u00e1 vi\u00f0 \u00fea\u00f0.<\/p>\n\n\n\n<p>&nbsp; \u00dea\u00f0 kom oft fyrir \u00ed \u00d3snum, a\u00f0 sandurinn var svo laus \u00e1 blettum, a\u00f0 hann l\u00e9t undan f\u00f3tum manns og \u00fe\u00e1 gat ma\u00f0ur sokki\u00f0 langt ni\u00f0ur. \u00deetta var kalla\u00f0 \u00feelahlaup. \u00cd einum svona polli haf\u00f0i afi lent.<\/p>\n\n\n\n<p>&nbsp;&nbsp; Vi\u00f0 fengum s\u00e1ral\u00edtinn silung \u00ed \u00feessum dr\u00e6tti, gott ef vi\u00f0 s\u00e1um hann. En \u00fea\u00f0 gilti einu. Karlinn vildi \u00f3lmur reyna aftur, fannst ekki fullreynt me\u00f0 \u00feessum eina dr\u00e6tti. \u00dea\u00f0 f\u00e9kk svo sem ekki miki\u00f0 \u00e1 hann \u00fe\u00f3 hann v\u00e6ri blautur upp fyrir h\u00f6fu\u00f0. En \u00e9g haf\u00f0i or\u00f0i\u00f0 of hr\u00e6ddur til \u00feess, a\u00f0 \u00e9g fengist til a\u00f0 fara me\u00f0 honum aftur \u00ed \u00f3sinn, og bar \u00fev\u00ed vi\u00f0, a\u00f0 m\u00e9r v\u00e6ri svo kalt, a\u00f0 \u00e9g vildi bara fara heim, og \u00fea\u00f0 ger\u00f0i \u00e9g, hva\u00f0 sem hann sag\u00f0i og f\u00f3r upp \u00ed r\u00fam Halld\u00f3ru \u00f6mmu minnar. Hj\u00e1 henni, blessuninni, \u00e1tti \u00e9g alltaf athvarf og \u00e9g vissi, a\u00f0 afi gamli mundi ekki r\u00edfa mig \u00fea\u00f0an til a\u00f0 fara \u00ed \u00d3sinn aftur. Oft hef \u00e9g hugsa\u00f0 \u00fat \u00ed \u00fea\u00f0 s\u00ed\u00f0an, a\u00f0 hann muni hafa sopi\u00f0 vel \u00e1 pelanum \u00e1\u00f0ur en hann f\u00f3r a\u00f0 draga fyrir. \u00de\u00f3 er \u00fea\u00f0 ekki v\u00edst, \u00fev\u00ed blessa\u00f0ur karlinn var n\u00fa svona ger\u00f0ur. \u00dea\u00f0 , sem honum datt \u00ed hug, var\u00f0 hann a\u00f0 framkv\u00e6ma, \u00e9g tala n\u00fa ekki um, ef hann var byrja\u00f0ur \u00e1 \u00fev\u00ed.<\/p>\n\n\n\n<h2 class=\"wp-block-heading\">XII<\/h2>\n\n\n\n<p>&nbsp; A\u00f0 endingu \u00e6tla \u00e9g a\u00f0 b\u00e6ta h\u00e9r vi\u00f0 s\u00f6gum af afa m\u00ednum \u00feegar hann var \u00ed Efri Ey. F\u00f3r hann \u00fe\u00e1 oft til sj\u00f3r\u00f3\u00f0ra \u00e1 Eyrarbakka. \u00dear er feikna brimh\u00f6fn, eins og allir vita, sem til \u00feekkja. Eftir \u00fev\u00ed, sem mamma sag\u00f0i okkur, var hann \u00fear afar h\u00e6tt kominn einu sinni.<\/p>\n\n\n\n<p>&nbsp; \u00deegar \u00feeir komu \u00far einum r\u00f3\u00f0rinum var brim svo miki\u00f0, a\u00f0 b\u00e1tnum hvolfdi \u00ed lendingunni og allir lentu \u00ed sj\u00f3inn, l\u00edklega 8- 12 menn, en tveir \u00feeirra bj\u00f6rgu\u00f0ust og annar \u00feeirra var afi, en h\u00e6tt var hann kominn \u00fe\u00e1, \u00fev\u00ed hann var lengi a\u00f0 veltast \u00ed sj\u00f3num. Og svo sag\u00f0i hann fr\u00e1 s\u00ed\u00f0ar, a\u00f0 ekki hef\u00f0i hann kvi\u00f0i\u00f0 \u00fev\u00ed a\u00f0 drukkna \u00fearna, en svo leit \u00fat sem dagar hans v\u00e6ru taldir. En hann hr\u00e6ddist \u00fea\u00f0, a\u00f0 brak \u00far b\u00e1tnum, sem var a\u00f0 brotna \u00fearna \u00ed briminu, r\u00e6kist \u00ed sig og ska\u00f0a\u00f0i sig e\u00f0a s\u00e1lga\u00f0i jafnvel alveg.<\/p>\n\n\n\n<p>&nbsp; Af \u00feessu g\u00e6ti ma\u00f0ur dregi\u00f0 \u00fe\u00e1 \u00e1lyktun a\u00f0 m\u00e1lsh\u00e1tturinn: \u201dS\u00e6tur er sj\u00f3dau\u00f0i\u201d, v\u00e6ri ekki langt fr\u00e1 sanni.<\/p>\n\n\n\n<p>&nbsp; Svo f\u00f3r a\u00f0 lokum, a\u00f0 afa skola\u00f0i \u00fea\u00f0 grunnt, a\u00f0 hann s\u00e1st \u00ed brimgar\u00f0inum og n\u00e1\u00f0ist hann miki\u00f0 \u00fereka\u00f0ur. Ekki veit \u00e9g hvort hann missti me\u00f0vitund, en miki\u00f0 var hann b\u00fainn a\u00f0 drekka af sj\u00f3.<\/p>\n\n\n\n<p>&nbsp; Eitt sinn var afi \u00e1 lei\u00f0 yfir K\u00fa\u00f0aflj\u00f3t \u00e1 ferju, sem varla hefur veri\u00f0 nema sm\u00e1k\u00e6na. Ma\u00f0ur var me\u00f0 honum og minnir mig hann heita J\u00f3n. Voru \u00feeir n\u00e1grannar e\u00f0a samb\u00fdlismenn, \u00fev\u00ed tv\u00edb\u00fdli var \u00ed Efri Eey. \u00deetta var h\u00e6gur ma\u00f0ur og stilltur og besti vinur afa m\u00edns. \u00deeir hl\u00f3\u00f0u ferjuna eldivi\u00f0i, v\u00ed\u00f0i e\u00f0a hr\u00eds, sem kalla\u00f0ur var. J\u00f3n reri fyrst, en svo leggur hann allt \u00ed einu upp \u00e1rarnar og segir: \u201dR\u00f3\u00f0u n\u00fa, Stef\u00e1n minn, \u00e9g \u00e6tla a\u00f0 hv\u00edla mig\u201d. Kastar hann s\u00e9r \u00feegar upp \u00e1 vi\u00f0ark\u00f6stinn og skiptir \u00fea\u00f0 engum togum, a\u00f0 hann veltur \u00ed flj\u00f3ti\u00f0 og s\u00e1st ekki meir. Svo segir m\u00f3\u00f0ir m\u00edn, a\u00f0 \u00feetta hafi veri\u00f0 miki\u00f0 \u00e1fall fyrr afa, enda voru \u00feeir J\u00f3n miklir m\u00e1tar.<\/p>\n\n\n\n<p>&nbsp; Einu sinni var afi \u00e1 heimlei\u00f0 fr\u00e1 Eyrarbakka, a\u00f0 mig minnir og voru \u00feeir tveir saman. \u00deeir \u00feurftu a\u00f0 gista \u00e1 lei\u00f0inni og fengu h\u00fasaskj\u00f3l hj\u00e1 einhverjum karli, sem var v\u00edst h\u00e1lfgert rostamenni, a\u00f0 minnsta kosti \u00feegar hann var kenndur. \u00der\u00f6ngt var \u00fearna til h\u00fasa. \u00deeir fengu a\u00f0 vera \u00fearna \u00ed einhverri skemmu e\u00f0a \u00fatih\u00fasi. \u00deeir h\u00f6f\u00f0u rei\u00f0f\u00e6rin af hestunum, en f\u00f3ru ekki \u00far f\u00f6tum. \u00deeir h\u00f6f\u00f0u me\u00f0 s\u00e9r brenniv\u00ednsk\u00fat. \u00de\u00f3 a\u00f0 menn byggju vi\u00f0 \u00fer\u00f6ngan kost, var \u00fe\u00f3 jafnan reynt a\u00f0 f\u00e1 s\u00e9r \u00e1 k\u00fatholu \u00feegar fari\u00f0 var \u00ed kaupsta\u00f0, sem varla mun hafa veri\u00f0 oftar en tvisvar til fj\u00f3rum sinnum \u00e1 \u00e1ri, einkum haust og vor.<\/p>\n\n\n\n<p>&nbsp; \u00deegar \u00feeir eru b\u00fanir a\u00f0 koma s\u00e9r fyrir, kemur karl og tekur a\u00f0 skeggr\u00e6\u00f0a vi\u00f0 \u00fe\u00e1. Mig minnir margir eiga k\u00fatinn \u00ed saml\u00f6gum og vildu \u00feeir \u00fev\u00ed ekki ey\u00f0a meiru \u00far honum en g\u00f3\u00f0u h\u00f3fi gegndi. En eftir \u00fev\u00ed&nbsp; sem karlinn fann meira \u00e1 s\u00e9r, var\u00f0 hann gr\u00e1\u00f0ugri \u00ed v\u00edni\u00f0. N\u00fa taka \u00feeir fyrir a\u00f0 gefa honum meira, segjast ekki eiga \u00feetta einir. Ver\u00f0ur \u00fe\u00e1 karlinn h\u00e1lf vitlaus og r\u00fdkur \u00fat. Eftir \u00e6\u00f0i t\u00edma kemur hann aftur me\u00f0 st\u00f3ra sve\u00f0ju og er a\u00f0 br\u00fdna hana \u00ed \u00e1kafa og gerir sig l\u00edklegan til a\u00f0 r\u00e1\u00f0ast \u00e1 \u00fe\u00e1, \u00f3gnar \u00feeim me\u00f0 sve\u00f0junni og hristir sig allan og skekur.&nbsp;<\/p>\n\n\n\n<p>&nbsp; \u00dearna inni hj\u00e1 \u00feeim eru har\u00f0ir \u00feorsk- og l\u00f6nguhausar, en \u00feeir eru n\u00fa engin sm\u00e1sm\u00ed\u00f0i, st\u00f3rir l\u00f6nguhausar. \u00deegar karlinn f\u00e6r verstu kvi\u00f0urnar og gengur n\u00e6st \u00feeim me\u00f0 sve\u00f0juna, tekur samfer\u00f0ama\u00f0ur afa a\u00f0 handfjatla einn st\u00e6rsta l\u00f6nguhausinn, er a\u00f0 sko\u00f0a hann \u00ed kr\u00f3k og kring og velta honum fyrir s\u00e9r \u00e1 alla vegu. A\u00f0 \u00f6\u00f0ru leyti voru \u00feeir hinir r\u00f3legustu og \u00f6nsu\u00f0u ekki karlinum. \u00deetta enda\u00f0i me\u00f0 \u00fev\u00ed, a\u00f0 kona karlsins kom \u00fearna a\u00f0 og kalla\u00f0i \u00e1 hann og hl\u00fdddi hann henni strax, og \u00fear me\u00f0 voru \u00feeir lausir vi\u00f0 hann. Af \u00feessu er h\u00e6gt a\u00f0 \u00e1lykta, a\u00f0 kona hans haf\u00f0i \u00f3takmarka\u00f0 vald yfir honum. \u00de\u00f3 hann v\u00e6ri rostamenni, a\u00f0 minnsta kosti \u00feegar hann var vi\u00f0 v\u00edn. Sennilega hefur karlsk\u00f6mmin ekki meint anna\u00f0 me\u00f0 \u00feessu, en a\u00f0 hr\u00e6\u00f0a \u00fat \u00far \u00feeim meira v\u00edn.<\/p>\n\n\n\n<p>&nbsp; \u00deegar \u00feeir eru lausir vi\u00f0 karlinn, spur\u00f0i afi samfer\u00f0amann sinn, hva\u00f0 hann hafi meint me\u00f0 \u00fea\u00f0 a\u00f0 velta l\u00f6nguhausnum fyrir s\u00e9r, \u00feegar karlinn l\u00e9t sem verst. Hann svara\u00f0i \u00fev\u00ed til, a\u00f0 hann hef\u00f0i hugsa\u00f0 s\u00e9r, ef karlinn hef\u00f0i gert alv\u00f6ru \u00far h\u00f3tun sinni, a\u00f0 verja sig me\u00f0 l\u00f6nguhausnum, reyna a\u00f0 koma h\u00f6ggi \u00e1 handlegg hans, svo hann missti sve\u00f0juna, \u00fev\u00ed \u00fe\u00e1 hef\u00f0i \u00feeim veri\u00f0 borgi\u00f0. En afi sag\u00f0i, a\u00f0 karlinum hef\u00f0i aldrei til hugar komi\u00f0 a\u00f0 r\u00e1\u00f0ast \u00e1 \u00fe\u00e1. Hann hef\u00f0i bara veri\u00f0 a\u00f0 reyna a\u00f0 hr\u00e6\u00f0a \u00fe\u00e1 til \u00feess a\u00f0 gefa s\u00e9r meira brenniv\u00edn.<\/p>\n\n\n\n<p>&nbsp; Eir\u00edkur Run\u00f3lfsson, sem allir fullt\u00ed\u00f0a Nor\u00f0fir\u00f0ingar kannast vi\u00f0, var \u00ed fj\u00f6gur \u00e1r vinnuma\u00f0ur \u00ed Efri Ey hj\u00e1 afa og \u00f6mmu. Sag\u00f0i hann a\u00f0 \u00fe\u00e1 hef\u00f0u \u00feau b\u00fai\u00f0 \u00fear g\u00f3\u00f0u b\u00fai, en seinna ur\u00f0u \u00feau fyrir miklum fj\u00e1rmissi og \u00fear vi\u00f0 b\u00e6ttust fiskileysis \u00e1r \u00ed \u00f6llum n\u00e6rliggjandi sveitum, og leiddi \u00fea\u00f0 til \u00feess, a\u00f0 menn li\u00f0u v\u00ed\u00f0a hungur.<\/p>\n\n\n\n<h2 class=\"wp-block-heading\">XIII<\/h2>\n\n\n\n<p>&nbsp; S\u00ed\u00f0asta hausti\u00f0 sem vi\u00f0 vorum \u00ed Sandv\u00edk 1907, var \u00e9g l\u00e1na\u00f0ur til sj\u00f3r\u00f3\u00f0ra nor\u00f0ur a\u00f0 Bar\u00f0snesi og skyldi r\u00f3a me\u00f0 Bjarna Sigf\u00fassyni. Vori\u00f0 n\u00e6sta fluttum vi\u00f0 alfarin \u00far Sandv\u00edk og kv\u00f6ddum Gl\u00e6si gamla fyrir fullt og allt. Reyndar s\u00e1 \u00e9g n\u00fa karlgreyi\u00f0 aldrei, og \u00fev\u00ed s\u00ed\u00f0ur a\u00f0 hann t\u00e6ki h\u00f6fu\u00f0i\u00f0 ofan fyrir m\u00e9r, eins og hann \u00e1 a\u00f0 hafa gert vi\u00f0 prestinn \u00ed Hellisfir\u00f0i, en presturinn \u00fe\u00e9ra\u00f0i hann n\u00fa samt og sag\u00f0i: \u201dFari\u00f0 \u00fe\u00e9r n\u00fa b\u00f6lva\u00f0ur\u201d.<\/p>\n\n\n\n<p>&nbsp; \u00dea\u00f0 var ekki langr\u00f3i\u00f0 \u00feetta haust, stundum a\u00f0allega nor\u00f0an vi\u00f0 Horni\u00f0 og \u00fat \u00e1 svokalla\u00f0 \u00d3lafsmi\u00f0 og vorum me\u00f0 flotl\u00ednu, en fyrsti r\u00f3\u00f0urinn var d\u00e1l\u00edti\u00f0 s\u00f6gulegur fyrir mig, \u00fev\u00ed \u00fea\u00f0 er \u00ed eina skipti\u00f0, sem \u00e9g hef or\u00f0i\u00f0 verulega hr\u00e6ddur \u00e1 sj\u00f3, en \u00fea\u00f0 var vegna hle\u00f0slunnar \u00e1 b\u00e1tnum. Vi\u00f0 r\u00e9rum me\u00f0 \u00ferj\u00fa bj\u00f3\u00f0 og l\u00f6g\u00f0um strax tv\u00f6 og h\u00f6f\u00f0um \u00feau \u00e1 floti til endanna og \u00ed mi\u00f0ju eftir \u00fe\u00f6rfum. \u00deri\u00f0ja bj\u00f3\u00f0i\u00f0 \u00e6tlu\u00f0um vi\u00f0 a\u00f0 leggja utar, en \u00fea\u00f0 f\u00f3r bara aldrei \u00ed sj\u00f3inn \u00feann daginn \u2013 fengum n\u00f3g samt -. Um kv\u00f6ldi\u00f0, \u00feegar vi\u00f0 h\u00f6f\u00f0um dregi\u00f0 anna\u00f0 bj\u00f3\u00f0i\u00f0, sag\u00f0i Bjarni okkur a\u00f0 fara a\u00f0 hausa og vorum vi\u00f0 flj\u00f3tir a\u00f0 gegna, \u00fev\u00ed \u00e9g held a\u00f0 Gu\u00f0na \u00deorleifssyni (hann var br\u00f3\u00f0ir Eir\u00edks \u00ed Dagsbr\u00fan ), sem var \u00feri\u00f0ji ma\u00f0ur \u00e1 b\u00e1tnum, hafi \u00fe\u00f3tt n\u00f3g um ekki s\u00ed\u00f0ur en m\u00e9r. \u00c1 seinna bj\u00f3\u00f0i\u00f0 fengum vi\u00f0 l\u00edti\u00f0, og a\u00f0 \u00e1liti formanns \u00feurfti ekki a\u00f0 hausa af \u00fev\u00ed \u00f6llu.<\/p>\n\n\n\n<p>&nbsp; \u00deokuloft var \u00feennan dag, d\u00e1l\u00edtil s\u00fald, bl\u00ed\u00f0uve\u00f0ur og rennisl\u00e9ttur sj\u00f3r. Samt var \u00fea\u00f0 svo, a\u00f0 \u00feegar vi\u00f0 \u00e1 landlei\u00f0inni f\u00f3rum fyrir Skarfatangann, sem er skammt fyrir utan Bar\u00f0snes, komu d\u00e1litlar \u00f6ldur, \u00fevi grunnt er nor\u00f0ur af tanganum. Rann \u00fe\u00e1 tvisvar e\u00f0a \u00ferisvar d\u00e1l\u00edti\u00f0 inn \u00ed b\u00e1tinn, en sem betur f\u00f3r var \u00fea\u00f0 ekki miki\u00f0 \u00ed hvert sinn. M\u00e9r f\u00f3r n\u00fa ekki a\u00f0 l\u00edtast \u00e1 blikuna, sem ekki var von, haf\u00f0i aldrei \u00e1\u00f0ur veri\u00f0 \u00e1 hl\u00f6\u00f0num b\u00e1ti, allra s\u00edst svona hl\u00f6\u00f0num. M\u00f6rgum fannst Bjarni nokku\u00f0 voga\u00f0ur a\u00f0 hla\u00f0a b\u00e1tinn sinn, \u00fe\u00f3 hann v\u00e6ri g\u00e6tinn og g\u00f3\u00f0ur stj\u00f3rnandi \u00e1 sj\u00f3num a\u00f0 \u00f6\u00f0ru leyti.<\/p>\n\n\n\n<p>&nbsp; Sumari\u00f0 1908 reri \u00e9g enn me\u00f0 Bjarna og svo var m\u00e9r minnisst\u00e6\u00f0 \u00feessi hle\u00f0sla \u00e1 b\u00e1tnum, a\u00f0 eftir a\u00f0 vi\u00f0 f\u00f3rum a\u00f0 r\u00f3a me\u00f0 l\u00ednu og komumst \u00ed d\u00e1g\u00f3\u00f0an fisk, var \u00e9g oft h\u00e1lfkv\u00ed\u00f0inn fyrir ofhle\u00f0slu, en \u00fea\u00f0 kom aldrei til \u00feess, \u00fe\u00f3 oft fisku\u00f0um vi\u00f0 vel \u00feetta sumar. \u00de\u00f3 \u00feetta v\u00e6ri n\u00fa svona, vil \u00e9g ekki kannast vi\u00f0 a\u00f0 \u00e9g hafi veri\u00f0 hugl\u00edtill e\u00f0a sj\u00f3deigur \u00ed \u00fe\u00e1 daga.<\/p>\n\n\n\n<h2 class=\"wp-block-heading\">XIV<\/h2>\n\n\n\n<p>&nbsp; Seinna sumari\u00f0 sem vi\u00f0 vorum \u00e1 Bar\u00f0snesi, 1909, rerum vi\u00f0 \u00fer\u00edr br\u00e6\u00f0urnir, vi\u00f0 Ari og Gu\u00f0mundur, \u00e1 tveggja manna fari, sem vi\u00f0 nefndum S\u00e1larh\u00e1ska, \u00fev\u00ed hann \u00fe\u00f3tti ekki falleg fleyta, var \u00feunnur til skutanna, en d\u00e1g\u00f3\u00f0ur um mi\u00f0juna. Vi\u00f0 stundu\u00f0um mest f\u00e6ri. \u00de\u00f3 kom fyrir, a\u00f0 vi\u00f0 rerum me\u00f0 l\u00ednu, \u00feegar beita gafst.<\/p>\n\n\n\n<p>&nbsp; \u00dea\u00f0 var 15. september a\u00f0 vi\u00f0 beittum um morguninn 8-10 strengi og rerum me\u00f0 \u00fe\u00e1 su\u00f0ur fyrir Horn. L\u00f6g\u00f0um vi\u00f0 ekki af sta\u00f0 fyrr en 8- 9. Logn var um morguninn, en \u00feungb\u00fai\u00f0 og sunnan e\u00f0a su\u00f0austan kaldi og sj\u00f3slampandi \u00fati fyrir.<\/p>\n\n\n\n<p>&nbsp; Vi\u00f0 l\u00f6g\u00f0um l\u00ednuna \u00fat af Sandv\u00edkinni og \u00e6tlu\u00f0um a\u00f0 vera me\u00f0 f\u00e6ri me\u00f0an l\u00e6gi. \u00deegar vi\u00f0 erum n\u00fdb\u00fanir a\u00f0 leggja, fer a\u00f0 \u00feyngja vindinn og rigna svo vi\u00f0 h\u00e6ttum vi\u00f0 a\u00f0 renna. \u00c6tlu\u00f0um vi\u00f0 a\u00f0 halda okkur vi\u00f0 endann \u00fear til vi\u00f0 f\u00e6rum a\u00f0 draga, en \u00fea\u00f0 va\u00f0 ekki langur t\u00edmi, \u00fev\u00ed a\u00f0 eftir \u00f6rstutta stund rauk hann upp me\u00f0 su\u00f0vestan storm. F\u00f3rum vi\u00f0 \u00fe\u00e1 strax a\u00f0 draga, en svo var stormurinn og sj\u00f3rinn mikill, a\u00f0 vi\u00f0 tveir g\u00e1tum ekki and\u00e6ft sem \u00feurfti, svo l\u00ednan slitna\u00f0i flj\u00f3tlega, n\u00e1\u00f0um a\u00f0eins tveim til til \u00ferem strengjum og \u00ed \u00feessu ve\u00f0ri datt okkur ekki \u00ed hug a\u00f0 hugsa um \u00fea\u00f0, sem eftir var, heldur a\u00f0 reyna a\u00f0 bjarga okkur sj\u00e1lfum og lensu\u00f0um \u00fev\u00ed upp undir og nor\u00f0ur me\u00f0 Horninu.<\/p>\n\n\n\n<p>&nbsp; N\u00fa f\u00f3r Ari a\u00f0 tala um, a\u00f0 okkur mundi ekki \u00fe\u00fd\u00f0a a\u00f0 fara nor\u00f0ur fyrir Horn, vi\u00f0 mundum ekki vinna \u00e1 m\u00f3ti \u00feessum stormi inn me\u00f0 Horninu a\u00f0 nor\u00f0anver\u00f0u, en m\u00e9r fannst ekki tilt\u00f6kum\u00e1l, a\u00f0 lenda nokkurs sta\u00f0ar a\u00f0 sunnanver\u00f0u vi\u00f0 Horni\u00f0, \u00fev\u00ed \u00fear eru engir lendingarsta\u00f0ir, nema \u00ed algj\u00f6rri l\u00e1dey\u00f0u, en n\u00fa var alls sta\u00f0ar komi\u00f0 t\u00f6luvert miki\u00f0 brim, \u00fev\u00ed sunnan\u00e1tt var s\u00ed\u00f0ustu daga, en aldrei l\u00e1dautt \u00fear, nema \u00ed land\u00e1tt, vestan, nor\u00f0an og nor\u00f0vestan. En \u00e9g gat alls ekki fengi\u00f0 br\u00f3\u00f0ur minn til a\u00f0 fallast \u00e1 a\u00f0 reyna a\u00f0 berja inn me\u00f0 landinu hinum megin, \u00fe\u00f3 \u00e9g benti honum \u00e1, a\u00f0 \u00fea\u00f0 v\u00e6ri h\u00e6gt a\u00f0 lenda eftir a\u00f0 vi\u00f0 v\u00e6rum komnir \u00fear nokku\u00f0 inn me\u00f0, en \u00fea\u00f0 var au\u00f0vita\u00f0 erfi\u00f0asti \u00e1fanginn, a\u00f0 komast a\u00f0 svok\u00f6llu\u00f0um \u00deorgr\u00edmsstapa.<\/p>\n\n\n\n<p>&nbsp; \u00c9g vildi ekki taka r\u00e1\u00f0in af Ara. Okkur haf\u00f0i alltaf sami\u00f0 vel \u00e1 sj\u00f3 og landi. Var\u00f0 \u00fea\u00f0 \u00fev\u00ed a\u00f0 r\u00e1\u00f0i, a\u00f0 reyna a\u00f0 lenda \u00ed svok\u00f6llu\u00f0um Marteinsb\u00e1si, sem er yst \u00ed Horninu a\u00f0 sunnanver\u00f0u, en \u00fear er st\u00f3rgr\u00fdtis fjara, a\u00f0 mig minnir, og mj\u00f6g \u00f3hreint \u00fear \u00fati fyrir eint\u00f3mir bo\u00f0ar og blindsker, eins og v\u00ed\u00f0ast hvar sunnan \u00ed Horninu. En \u00fe\u00f3 \u00fatliti\u00f0 v\u00e6ri ekki sem gl\u00e6silegast, fann \u00e9g ekki til neins kv\u00ed\u00f0a e\u00f0a hr\u00e6\u00f0slu. \u00c9g hugsa\u00f0i me\u00f0 m\u00e9r, a\u00f0 vi\u00f0 skildum reyna a\u00f0 bjarga okkur \u00e1 belgjum, en \u00fe\u00e1 h\u00f6f\u00f0um vi\u00f0 tvo, og \u00e1runum, ef b\u00e1tnum hvolfdi e\u00f0a brotna\u00f0i \u00e1\u00f0ur en vi\u00f0 n\u00e6\u00f0um landi. \u00deetta var \u00e9g a\u00f0 brj\u00f3ta heilann um \u00e1 lei\u00f0inni \u00fearna upp a\u00f0, en til \u00feessara bj\u00f6rgunarr\u00e1\u00f0stafana \u00feurfti ekki a\u00f0 gr\u00edpa, sem betur f\u00f3r. \u00deegar vi\u00f0 erum komnir nokku\u00f0 grunnt, en \u00fe\u00f3 ekki mj\u00f6g n\u00e6rri landi, tekur sig upp bo\u00f0i r\u00e9tt vi\u00f0 hli\u00f0ina \u00e1 b\u00e1tnum og kom broti\u00f0 svo n\u00e1l\u00e6gt okkur, a\u00f0 afar litlu muna\u00f0i, a\u00f0 vi\u00f0 lentum \u00ed \u00fev\u00ed. Kva\u00f0 \u00e9g n\u00fa upp \u00far me\u00f0 \u00fea\u00f0, a\u00f0 vi\u00f0 skyldum h\u00e6tta \u00feessari vitleysu, vi\u00f0 k\u00e6mumst aldrei lifandi upp \u00ed \u00feennan Marteinsb\u00e1s \u00ed sl\u00edku ve\u00f0ri. \u00cd \u00fev\u00ed ver\u00f0ur m\u00e9r liti\u00f0 su\u00f0ur eftir og s\u00e9 \u00fe\u00e1 hvar b\u00e1tur kemur undan ve\u00f0rinu. \u00deetta voru \u00fe\u00e1 \u00feeir Sigur\u00f0ur Stef\u00e1nsson, m\u00f3\u00f0urbr\u00f3\u00f0ir minn, J\u00f3n H\u00e1var\u00f0sson og Dan\u00edel Arason. \u00deeir h\u00f6f\u00f0u \u00fe\u00e1 veri\u00f0 me\u00f0 f\u00e6ri su\u00f0ur \u00e1 Sandv\u00edk. Vorum vi\u00f0 n\u00fa ekki lengi a\u00f0 breyta stefnunni. Okkur kom saman um, a\u00f0 ef vi\u00f0 ynnum ekki inn me\u00f0 Horninu a\u00f0 nor\u00f0anver\u00f0u \u00e1 b\u00e1\u00f0um b\u00e1tunum, skyldum vi\u00f0 allir fara \u00ed annan b\u00e1tinn og l\u00e1ta hinn sigla sinn sj\u00f3 og sennilega hef\u00f0i \u00fea\u00f0 or\u00f0i\u00f0 S\u00e1larh\u00e1ski, \u00fev\u00ed b\u00e1turinn sem hinir voru \u00e1, var st\u00e6rri og sexr\u00f3inn, en H\u00e1ski greyi\u00f0 ekki nema fj\u00f3rr\u00f3inn. En \u00feegar til kom var hvorugum b\u00e1tnum sleppt, \u00fev\u00ed ekki reyndist eins hvasst nor\u00f0an vi\u00f0 Horni\u00f0, nema \u00ed hrynum, \u00fev\u00ed \u00e1ttin var svo su\u00f0l\u00e6g.<\/p>\n\n\n\n<p>&nbsp; \u00deegar vi\u00f0 komum inn a\u00f0 svok\u00f6llu\u00f0um \u00deorgr\u00edmsstapa, vildi okkur \u00fea\u00f0 \u00f3happ til, a\u00f0 ein \u00e1rin af fj\u00f3rum brotna\u00f0i og eftir \u00fea\u00f0 reri Ari einn \u00e1 anna\u00f0 bor\u00f0i\u00f0 en vi\u00f0 Mundi \u00e1 hitt. Halla\u00f0i ekki \u00e1 Ara, \u00fev\u00ed hann var vel a\u00f0 manni og g\u00f3\u00f0ur r\u00e6\u00f0ari.<\/p>\n\n\n\n<p>&nbsp; Eftir \u00feetta gekk okkur \u00e1g\u00e6tlega, \u00fev\u00ed eftir a\u00f0 kom inn fyrir \u00deorgr\u00edmsstapann var sj\u00f3l\u00edti\u00f0 og fremur hl\u00e9 inn svo kalla\u00f0a B\u00f3lav\u00edk. Innst \u00ed \u00feessari v\u00edk er \u00feunnur en nokku\u00f0 langur stapi, sem hallar inneftir (\u00ed nor\u00f0vestur). Er \u00fev\u00ed kalla\u00f0ur Hallandi. Innan vi\u00f0 hann er l\u00edtill b\u00e1s, sem kalla\u00f0ur er Kv\u00edab\u00e1s e\u00f0a \u00d3f\u00e6rib\u00e1s, \u00fev\u00ed heldur er erfitt a\u00f0 komast upp \u00far honum og enn verra a\u00f0 fara ni\u00f0ur \u00ed hann.&nbsp;<\/p>\n\n\n\n<p>&nbsp; Vi\u00f0 ur\u00f0um talsvert \u00e1 undan hinum b\u00e1tnum inn \u00ed \u00feennan b\u00e1s, \u00fev\u00ed \u00fe\u00f3 H\u00e1ski greyi\u00f0 v\u00e6ri ekki falleg fleyta, var gott a\u00f0 berja honum. \u00deunnur var hann a\u00f0 framan og brj\u00f3stal\u00edtill. \u00dearna settum vi\u00f0 b\u00e1\u00f0a b\u00e1tana og l\u00f6bbu\u00f0um heim og \u00fe\u00f6kku\u00f0um okkar s\u00e6la fyrir a\u00f0 hafa komist \u00feetta.<\/p>\n\n\n\n<p>&nbsp; Ekki veit \u00e9g hver afdrif okkar hef\u00f0u or\u00f0i\u00f0, ef vi\u00f0 hef\u00f0um haldi\u00f0 \u00e1fram \u00feeirri fyrir\u00e6tlun a\u00f0 lenda, a\u00f0 sunnanver\u00f0u. Oft hef \u00e9g hugsa\u00f0 um \u00fea\u00f0 \u00ed seinni t\u00ed\u00f0, a\u00f0 \u00fea\u00f0 er eins og m\u00e9r hafi ekki veri\u00f0 \u00e6tla\u00f0 a\u00f0 drukkna \u00ed sj\u00f3, hvorki \u00ed \u00feetta sinn e\u00f0a \u00feegar Ari drukkna\u00f0i, en \u00fe\u00e1 var \u00e9g r\u00e1\u00f0inn \u00e1 sama b\u00e1t, en svo vildi til, a\u00f0 \u00e9g var ekki heima. Hef \u00e9g sagt fr\u00e1 \u00feeim atbur\u00f0um annars sta\u00f0ar.&nbsp;<\/p>\n\n\n\n<p>&nbsp; Daginn eftir a\u00f0 vi\u00f0 lentum \u00ed Kv\u00edab\u00e1s, 16. September f\u00f3rum vi\u00f0 \u00fateftir a\u00f0 s\u00e6kja b\u00e1tana, \u00fev\u00ed \u00fe\u00e1 var besta ve\u00f0ur. \u00deegar vi\u00f0 erum komnir h\u00e1lfa lei\u00f0, s\u00e1um vi\u00f0 4 e\u00f0a 5 belgi \u00ed krans \u00fat og nor\u00f0ur \u00far Skarfatanganum. Vi\u00f0 vissum strax a\u00f0 eitthva\u00f0 mundi fylgja \u00feessum belgjum og fl\u00fdttum okkur sem vi\u00f0 g\u00e1tum, \u00fdttum \u00e1 flot \u00ed snatri og rerum l\u00edfr\u00f3\u00f0ur inn og nor\u00f0ur. \u00deetta reyndust a\u00f0 vera 5 reknet me\u00f0 5 e\u00f0a 6 belgjum, tveimur dreggjum og tilheyrandi t\u00f3gum. Allt var \u00feetta miki\u00f0 til n\u00fdtt. Vi\u00f0 dr\u00edfum \u00feetta allt inn \u00ed b\u00e1tinn og hr\u00f3su\u00f0um happi yfir svona miklum feng og s\u00f6g\u00f0um, a\u00f0 \u00fearna fengjum vi\u00f0 vel borga\u00f0a l\u00ednuna, sem vi\u00f0 skildum eftir \u00ed rokinu daginn \u00e1\u00f0ur.<\/p>\n\n\n\n<p>&nbsp; \u00deetta haf\u00f0i komi\u00f0 a\u00f0 innan og nor\u00f0an og reki\u00f0 beint \u00e1 Skarfatangabo\u00f0ann, sem er sp\u00f6lkorn \u00fat og nor\u00f0ur \u00far Skarfatanga. \u00dear fengu dreggjarnar festu. Vi\u00f0 breiddum \u00feetta allt upp \u00e1 t\u00fan og \u00fe\u00f3ttumst miklir menn af svona happi. En \u00feegar vi\u00f0 h\u00f6f\u00f0um n\u00fdloki\u00f0 a\u00f0 sl\u00f6kkva hungur okkar eftir alla \u00feessa fyrirh\u00f6fn, sj\u00e1um vi\u00f0 hvar b\u00e1tur kemur a\u00f0 nor\u00f0an me\u00f0 fj\u00f3rum m\u00f6nnum. Er \u00fear kominn fr\u00e6ndi okkar \u00deorsteinn Sigf\u00fasson, sem margir kannast vi\u00f0 undir nafninu H\u00f3la-Steini. Hann var \u00fe\u00e1 \u00e1 s\u00edldvei\u00f0um \u00e1 sk\u00fatu, sem mig minnir a\u00f0 heiti\u00f0 hafi Svanur, fyrir Stef\u00e1n Th \u00e1 Sey\u00f0isfir\u00f0i. Haf\u00f0i hann lagt \u00feessi net su\u00f0ur undir B\u00falandi dagana fyrir roki\u00f0, en \u00feau slitna\u00f0 upp e\u00f0a kippt lausu og reki\u00f0 alla lei\u00f0 \u00fat og su\u00f0ur \u00e1 Skarfatangabo\u00f0a. Sennilega hef\u00f0u \u00feau fari\u00f0 \u00fat \u00far fir\u00f0inum, ef \u00feau hef\u00f0u ekki hitt \u00e1 bo\u00f0ann.<\/p>\n\n\n\n<p>&nbsp; Vi\u00f0 l\u00e9tum netin af hendi or\u00f0alaust, en \u00deorsteinn vildi endilega a\u00f0 vi\u00f0 hef\u00f0um fundarlaun, og l\u00e9t okkur hafa eitt neti\u00f0, sem var hreint ekki svo l\u00edtils vir\u00f0i. \u00deetta net \u00e1tti \u00e9g \u00ed nokkur \u00e1r eftir a\u00f0 \u00e9g kom hinga\u00f0 nor\u00f0ur og l\u00e1na\u00f0i \u00fea\u00f0 til a\u00f0 dr\u00edfa me\u00f0 og hef sj\u00e1lfsagt fengi\u00f0 t\u00f6luver\u00f0a leigu eftir \u00fea\u00f0. En \u00feau ur\u00f0u afdrif \u00feess, a\u00f0 \u00fea\u00f0 lenti of grunnt vi\u00f0 Horni\u00f0 hj\u00e1 einum m\u00f3torb\u00e1taeigandanum. Hver hann var kemur m\u00e1linu ekki vi\u00f0.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Fr\u00e1 \u00e6skusl\u00f3\u00f0um, h\u00f6fundur: Marteinn Magn\u00fasson Gefi\u00f0 \u00fat til \u00e1g\u00f3\u00f0a fyrir kirkjubyggingu \u00e1 Skorrasta\u00f0, Neskaupsta\u00f0 1962 Gj\u00f6f fr\u00e1 Boggu \u00e1 Sj\u00f3narh\u00f3l, d\u00f3ttur hans. I \u00c1 \u00e1runum 1880 &#8211; 1890 flutti margt f\u00f3lk \u00far Vestur-Skaftafellss\u00fdslu til Austfjar\u00f0a og dreif\u00f0ist v\u00ed\u00f0a um bygg\u00f0ir. \u00c1st\u00e6\u00f0an fyrir \u00feessum miklu flutningum mun fyrst og fremst hafa veri\u00f0 s\u00fa, a\u00f0 \u00ed Vestur-Skaftafellss\u00fdslu [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":898,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[97,95,90],"tags":[],"class_list":["post-751","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-frasagnir","category-sogur_ur_sandvik","category-thjodsogur_og_frasagnir"],"jetpack_featured_media_url":"https:\/\/www.kerling.is\/wp-content\/uploads\/2025\/11\/Partur-og-Midsandvik-Sandvik-Ljosm-Skjalasafn-Nesk.jpg","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.kerling.is\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/751","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.kerling.is\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.kerling.is\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.kerling.is\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.kerling.is\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=751"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/www.kerling.is\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/751\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":753,"href":"https:\/\/www.kerling.is\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/751\/revisions\/753"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.kerling.is\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media\/898"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.kerling.is\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=751"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.kerling.is\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=751"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.kerling.is\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=751"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}