Borgir (Búlandsborg)
Landið sem Borgum tilheyrir afmarkast að austan af Illagili og að vestan eru landamerki við Grænanes um Álfahraun. Svæðið er í daglegu tali kallað Búland
Árni Finnbogason sem bjó á Borgum ásamt konu og níu börnum til 1921, var sjósóknari og völundur í höndum en átti ekki mikla kosti til landbúskapar.
Sem greiðslu fyrir viðgerð á franskri skútu kom skipstjóri hennar eitt vorið með vatnsleiðslu sem Árni lagði í hús sitt. Heimildamaður minn Stefán Þorleifsson taldi sig hafa áreiðanlegar heimildir fyrir því að það hafi verið fyrsta vatnsleiðslan á Norðfirði.
Lengst af áttu prestar og Skorrastaðarbændur ítök í hluta jarðarinnar.
Guðjón Ármann á Skorrastað keypti Borgir skömmu eftir að þær fóru í eyði og nytjaði landið um nokkra áratuga skeið bæði til beitar og heyskapar, eignaðist bæði land, beitarhús og íbúðarhús.
Ofan við götuna þar sem hún sveigir upp að Götuhjallanum eru stakir hamrar sem nefnast Gullhamrar. Þar er gjarnan áð.
Búlandshöfn er gömul höfn í miðju Búlandi. Greinileg sjávargata, en ekki vitað hversu mikið hún var notuð. Rústir beitarhúsa eru ofan við höfnina.
Á grasbala við lækjargil höfðu danskir herforingjar tjaldbúðir á fyrri hluta 20. aldar og unnu við landmælingar. Af þeim hlaut það nafið Díönugil Á innri bakka upp með gilinu er manngerð hlaðin steintóft, sem er líklega merktur hæðarpunktur frá þessum tíma.
Í Borgarkrók eru einu heillegu naustin sem vitað er um í Norðfjarðarhreppi hinum forna. Þau tilheyrðu bæjum sunnan Norðfjarðarár. Virkilega falleg og blasa við þeim sem rennir yfir í krókinn á litlum báti eða gengur þangað úteftir.
Á Borgareyri er talsvert stórt æðarvarp sem Þorgeir Þórarinsson frá Viðfirði byggði upp á mörgum árum í landi Neskaupstaðar sem nú er hluti Fjarðabyggðar. Varpið var komið í eigu sveitarfélagsins, sem seldi það einkaaðila.
